Η πανδημία του Σακχαρώδη Διαβήτη

Ο σακ­χα­ρώ­δης δια­βή­της είναι μια χρό­νια νόσος που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από δια­τα­ρα­χή του μετα­βο­λι­σμού των υδα­ταν­θρά­κων, λιπών και πρω­τεϊ­νών, η οποία οφεί­λε­ται σε έλλει­ψη ινσου­λί­νης. Η κύρια έκφρα­ση της δια­τα­ρα­χής του μετα­βο­λι­σμού στον ΣΔ είναι η αύξη­ση των επι­πέ­δων γλυ­κό­ζης στο αίμα.

Σακ­χα­ρώ­δης Δια­βή­της τύπου 1: Οφεί­λε­ται σε κατα­στρο­φή των β‑κυττάρων του παγκρέ­α­τος, που συνή­θως οδη­γεί σε από­λυ­τη έλλει­ψη ινσου­λί­νης.

Σακ­χα­ρώ­δης Δια­βή­της τύπου 2: Οφεί­λε­ται σε προ­ο­δευ­τι­κή μεί­ω­ση της επαρ­κούς έκκρι­σης της ινσου­λί­νης από τα β‑κύτταρα του παγκρέ­α­τος που απαι­τεί­ται για την αντι­με­τώ­πι­ση των μετα­βο­λι­κών ανα­γκών.

Σακ­χα­ρώ­δης Δια­βή­της Κύη­σης: Εμφα­νί­ζε­ται κατά τη διάρ­κεια της εγκυ­μο­σύ­νης, συνή­θως στο δεύ­τε­ρο τρί­μη­νο.

Ο δια­βή­της σε αριθ­μούς, σύμ­φω­να με τη Διε­θνή Ομο­σπον­δία Δια­βή­τη (IDF)

  • Παγκο­σμί­ως οι άνθρω­ποι που έχουν δια­γνω­σθεί με σακ­χα­ρώ­δη δια­βή­τη υπο­λο­γί­ζο­νται σε 463 εκα­τομ­μύ­ρια, ενώ ο αριθ­μός αυτός εκτι­μά­ται ότι θα ανέλ­θει σε 700 εκα­τομ­μύ­ρια το 2045, με βάση τα πιο πρό­σφα­τα στοι­χεία (2019).
  • Στη χώρα μας, το 2017 τα άτο­μα με σακ­χα­ρώ­δη δια­βή­τη ανέρ­χο­νταν σε περί­που 720.000, ενώ η συντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα αυτών, περί­που 694.000, έχουν δια­γνω­σθεί με σακ­χα­ρώ­δη δια­βή­τη τύπου 2.
  • 1 στους 2 ενή­λι­κες με ΣΔ παρα­μέ­νουν αδιά­γνω­στοι (232 εκα­τομ­μύ­ρια). Η πλειο­νό­τη­τα αυτών παρου­σιά­ζει ΣΔ τύπου 2 (ΣΔτ2).
  • Περισ­σό­τε­ρα από 3 στα 4 άτο­μα με Δια­βή­τη ζουν σε χώρες με χαμη­λά και μεσαία εισο­δή­μα­τα.
  • 1 στα 6 έμβρυα που γεν­νιού­νται (20 εκα­τομ­μύ­ρια) εμφα­νί­ζουν υψη­λά επί­πε­δα γλυ­κό­ζης αίμα­τος (υπερ­γλυ­και­μία) λόγω προ­σβο­λής κατά τη διάρ­κεια της εγκυ­μο­σύ­νης.
  • Tα δύο τρί­τα των ατό­μων με Δια­βή­τη ζουν σε αστι­κές περιο­χές και τα τρία τέταρ­τα είναι σε ηλι­κία απα­σχό­λη­σης.
  • Ο ΣΔ προ­κά­λε­σε 4,2 εκα­τομ­μύ­ρια θανά­τους το 2019.
  • Ο ΣΔ ήταν υπεύ­θυ­νος για δαπά­νες υγεί­ας ύψους του­λά­χι­στον 760 δισεκ. δολα­ρί­ων το 2019 – 10% της παγκό­σμιας συνο­λι­κής δαπά­νης για υγειο­νο­μι­κή περί­θαλ­ψη.
  • Ανά­λο­γα με την παγκό­σμια εντό­πι­ση, έως 50% των ατό­μων που δια­γνώ­σθη­καν με COVID-19 ζού­σαν με ΣΔ.

         Η θέση του κου Ανδρέα Μελι­δώ­νη (Γενι­κός Γραμ­μα­τέ­ας της ΕΔΕ, Παθο­λό­γος-Δια­βη­το­λό­γος, Συντο­νι­στής-Διευ­θυ­ντής του Διαβητολογικού/Καρδιομεταβολικού Κέντρου στο Metropolitan Hospital):

«Οι χρό­νιες επι­πλο­κές του ΣΔ απο­τε­λούν πραγ­μα­τι­κά τη μεγά­λη μάστι­γα της νόσου, καθώς ο ΣΔ διπλα­σιά­ζει έως τετρα­πλα­σιά­ζει τον κίν­δυ­νο καρ­διαγ­γεια­κών επει­σο­δί­ων. Η καται­γί­δα των επι­πλο­κών απο­τρέ­πε­ται με την άρι­στη ρύθ­μι­ση του σακ­χά­ρου, όπως έδει­ξαν πολ­λές μεγά­λες μελέ­τες όπως και με την ρύθ­μι­ση των άλλων παρα­γό­ντων κιν­δύ­νου — συνο­δών κατα­στά­σε­ων (υπέρ­τα­ση, δυσλι­πι­δαι­μία, παχυ­σαρ­κία), καθώς οι δια­βη­τι­κοί ‑πολύ συχνά έως και 40% εξ αυτών- έχουν και τις τρεις αυτές συνο­δές κατα­στά­σεις. Η δια­χεί­ρι­ση των δια­βη­τι­κών ασθε­νών με χρό­νιες επι­πλο­κές, η πρό­λη­ψη και αντι­με­τώ­πι­ση τους γίνε­ται κυρί­ως στα Δια­βη­το­λο­γι­κά Κέντρα και Ιατρεία της χώρας μας».

Ανα­φε­ρό­με­νος στο κόστος επι­βά­ρυν­σης του Εθνι­κού Συστή­μα­τος Υγεί­ας στην Ελλά­δα από δαπά­νες νοσηλείας/θεραπείας o κ. Μελι­δώ­νης τόνι­σε πως «ο καλά ρυθ­μι­σμέ­νος ασθε­νής ΣΔ χωρίς επι­πλο­κές και νοση­ρό­τη­τες στοι­χί­ζει ~1.000 ευρώ/έτος, ο αρρύθ­μι­στος του­λά­χι­στον 50% επι­πλέ­ον ενώ ο αρρύθ­μι­στος ασθε­νής με ΣΔ, επι­πλο­κές και συνο­ση­ρό­τη­τες στοι­χί­ζει πάνω από 7.500 ευρώ/έτος, σύμ­φω­να με τη μελέ­τη Hercules1». Σε σχέ­ση τη COVID-19: «σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της IDF, μέχρι και 50% όσων δια­γνώ­στη­καν με Cοvid-19 πάσχουν και από Δια­βή­τη, ενώ οι δια­βη­τι­κοί ασθε­νείς με Covid-19 έχουν τετρα­πλά­σιο κίν­δυ­νο θνη­τό­τη­τας, συγκρι­τι­κά με τους μη δια­βη­τι­κούς με Covid-19. Οι νοση­λευό­με­νοι με Covid-19 δια­βη­τι­κοί ασθε­νείς που παρου­σιά­ζουν καλή γλυ­και­μι­κή ρύθ­μι­ση κατά την νοση­λεία τους, μειώ­νουν κατά 80% τον κίν­δυ­νο θνη­τό­τη­τας σε σχέ­ση με τους αρρύθ­μι­στους».

Η μεσο­γεια­κή δια­τρο­φή με παράλ­λη­λο έλεγ­χο του σωμα­τι­κού βάρους και η φυσι­κή άσκη­ση, έως 3 ώρες/εβδομάδα, είναι οι ακρο­γω­νιαί­οι λίθοι της πρό­λη­ψης ενά­ντια στον σακ­χα­ρώ­δη δια­βή­τη.

Απευ­θυν­θεί­τε για πλη­ρο­φο­ρί­ες και έλεγ­χο στον οικο­γε­νεια­κό σας ιατρό.

Ο Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος Κοριν­θί­ας, από τον Μάρ­τιο 2019, συμ­με­τέ­χει ενερ­γά στον αγώ­να της πρό­λη­ψης και της ενη­μέ­ρω­σης για τον σακ­χα­ρώ­δη δια­βή­τη, διορ­γα­νώ­νο­ντας τις «Κοριν­θια­κές Ημε­ρί­δες Υγεί­ας».

 

                   Πρό­ε­δρος                                                                    Γενι­κός Γραμ­μα­τέ­ας

      Χρυ­σο­βα­λά­ντης Μέλ­λος                                                         Πανα­γιώ­της Φίλης

Γενικός/Οικογενειακός Ιατρός                                                   Ακτι­νο­δια­γνώ­στης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *