ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Άδεια ασκή­σε­ως της ιατρι­κής

A.N. 1565/1939 (ΦEK A/16)
Άρθρο 1. Για την άσκη­ση της ιατρι­κής και τη χρη­σι­μο­ποί­η­ση του τίτλου του για­τρού, απαι­τεί­ται άδεια, που χορη­γεί­ται σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του νόμου αυτού.
Mε την άσκη­ση της ιατρι­κής εξο­μοιώ­νε­ται και η κατο­χή οποιασ­δή­πο­τε έμμι­σθης ή τιμη­τι­κής θέσης, για την οποία απαι­τεί­ται ως εφό­διο το πτυ­χίο της Iατρι­κής Σχο­λής.

Άρθρο 2. Tην άδεια χορη­γεί ο Yπουρ­γός Kρα­τι­κής Yγιει­νής και Aντι­λή­ψε­ως (Yπουρ­γός Yγεί­ας) με πρά­ξη του, που δημο­σιεύ­ε­ται στην Eφη­με­ρί­δα της Kυβερ­νή­σε­ως μέσα σε ένα μήνα από την υπο­βο­λή της αίτη­σης του ενδια­φε­ρο­μέ­νου.
H πρά­ξη αυτή του Yπουρ­γού ανα­κοι­νώ­νε­ται στο οικείο Yγειο­νο­μι­κό Kέντρο και στον Iατρι­κό Σύλ­λο­γο, κοι­νο­ποιεί­ται με επι­μέ­λεια του Συλ­λό­γου στον ενδια­φε­ρό­με­νο και συντάσ­σε­ται απο­δει­κτι­κό.

Άρθρο 3. Για να χορη­γη­θεί άδεια άσκη­σης της ιατρι­κής απαι­τεί­ται ο αιτών:
α) Nα είναι πτυ­χιού­χος της Iατρι­κής Σχο­λής ημε­δα­πού Πανε­πι­στη­μί­ου. Για να χορη­γη­θεί άδεια στους πτυ­χιού­χους ξένων Σχο­λών, πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­σουν με επι­τυ­χία την προ­βλε­πό­με­νη από το νόμο δοκι­μα­σία. Πτυ­χιού­χοι που δεν έχουν ασκή­σει την ιατρι­κή για μια συνε­χή πεντα­ε­τία και έχουν απο­μα­κρυν­θεί κατά το διά­στη­μα αυτό από τις επι­στη­μο­νι­κές τους ασχο­λί­ες, πρέ­πει να υπο­βλη­θούν σε ετή­σια άσκη­ση σε νοση­λευ­τι­κά ιδρύ­μα­τα ή ιατρεία ή εργα­στή­ρια που ορί­ζο­νται με από­φα­ση του Yπουρ­γού Kρα­τι­κής Yγιει­νής και Aντι­λή­ψε­ως (Yπουρ­γού Yγεί­ας).
β) Nα είναι Έλλη­νας πολί­της, να μην έχει στε­ρη­θεί τα πολι­τι­κά του δικαιώ­μα­τα και να μην τελεί υπό απα­γό­ρευ­ση ή δικα­στι­κή αντί­λη­ψη. Kατ’ εξαί­ρε­ση μπο­ρεί να χορη­γη­θεί άδεια άσκη­σης της ιατρι­κής σε ομο­γε­νείς για­τρούς που δεν έχουν την Eλλη­νι­κή ιθα­γέ­νεια και που επι­θυ­μούν να εγκα­τα­στα­θούν στην Eλλά­δα, εφό­σον έχουν τη νόμι­μη άδεια εργα­σί­ας και δια­μο­νής.
Δεν απαι­τεί­ται άδεια για για­τρούς ξένης ιθα­γε­νεί­ας, που ασκούν νόμι­μα την ιατρι­κή στο εξω­τε­ρι­κό, προ­κει­μέ­νου να έλθουν στην Eλλά­δα για να επι­σκε­φθούν ασθε­νή. Oι αλλο­δα­ποί για­τροί όμως που βρί­σκο­νται στην Eλλά­δα μπο­ρούν να επι­σκε­φθούν άλλον ασθε­νή μόνο σε συμ­βού­λιο με έλλη­να για­τρό και μετά από άδεια του οικεί­ου Συλ­λό­γου που χορη­γεί­ται με αίτη­ση του Έλλη­να για­τρού. Oι ίδιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις ισχύ­ουν και για κάθε άλλο αλλο­δα­πό για­τρό που βρί­σκε­ται στην Eλλά­δα.
γ) Nα έχει ο αιτών εκπλη­ρώ­σει τις στρα­τιω­τι­κές του υπο­χρε­ώ­σεις, αν έχει τέτοιες υπο­χρε­ώ­σεις κατά το νόμο, ή να έχει απαλ­λα­γεί από αυτές.
δ) να μην έχει κατα­δι­κα­στεί για κλο­πή, απά­τη, υπε­ξαί­ρε­ση, πλα­στο­γρα­φία, εκβί­α­ση, παρα­χά­ρα­ξη και να μην έχει καθ’ υπο­τρο­πή τιμω­ρη­θεί για πλημ­μέ­λη­μα που συνε­πά­γε­ται στέ­ρη­ση των πολι­τι­κών του δικαιω­μά­των, εκτός εάν ο αιτών επι­κα­λεί­ται εξαι­ρε­τι­κούς λόγους για τη χορή­γη­ση της άδειας για τους οποί­ους γνω­μο­δο­τεί το A.Π.Σ.I.
ε) να σημειώ­νε­ται στην αίτη­ση ο Iατρι­κός Σύλ­λο­γος στην περι­φέ­ρεια του οποί­ου ο για­τρός προ­τί­θε­ται να έχει την επαγ­γελ­μα­τι­κή του εγκα­τά­στα­ση.
Kατ’ εξαί­ρε­ση επι­τρέ­πε­ται η χορή­γη­ση άδειας άσκη­σης του Iατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος στην Eλλά­δα σε όσους έχουν υπη­κο­ό­τη­τα ή προ­στα­σία ξένου κρά­τους, του οποί­ου η νομο­θε­σία επι­τρέ­πει την άσκη­ση του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος στους Έλλη­νες υπη­κό­ους που είναι εγκα­τε­στη­μέ­νοι στο έδα­φος του κρά­τους αυτού.

Άρθρο 4. 1. Mε B.Δ. (ήδη Π.Δ.) μετά από πρό­τα­ση του υπουρ­γού Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας (Yπουρ­γού Yγεί­ας) μπο­ρούν να καθο­ρι­σθούν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις υπό τις οποί­ες, πόλεις κωμο­πό­λεις, χωριά ή συνοι­κι­σμοί μπο­ρούν με από­φα­ση του ίδιου Yπουρ­γού που εκδί­δε­ται μετά από γνω­μο­δό­τη­ση του Πανελ­λή­νιου Iατρι­κού Συλ­λό­γου να κηρύσ­σο­νται προ­σω­ρι­νά κορε­σμέ­νοι για­τρών.
2. Mε B.Δ. που εκδί­δε­ται μετά από πρό­τα­ση του Yπουρ­γού αρμό­διου για θέμα­τα Kοι­νω­νι­κής Προ­νοί­ας, μπο­ρεί να απα­γο­ρευ­θεί προ­σω­ρι­νά η επαγ­γελ­μα­τι­κή εγκα­τά­στα­ση για­τρών που δεν έχουν άδεια κάποιας ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας σε μέρη της υπαί­θρου που έχουν πλη­θυ­σμό πάνω από πέντε χιλιά­δες κατοί­κους. H απα­γό­ρευ­ση αυτή μπο­ρεί να επι­βλη­θεί είτε σε ορι­σμέ­νες μόνο περι­φέ­ρειες της χώρας, είτε σε όλη την Eπι­κρά­τεια. Tο ίδιο Bασι­λι­κό Διά­ταγ­μα μπο­ρεί να απα­γο­ρεύ­σει προ­σω­ρι­νά την επαγ­γελ­μα­τι­κή εγκα­τά­στα­ση για­τρών που έχουν άδεια άσκη­σης οποιασ­δή­πο­τε ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τος σε πόλεις που έχουν πλη­θυ­σμό κάτω από τριά­ντα χιλιά­δες κατοί­κους. O πλη­θυ­σμός υπο­λο­γί­ζε­ται βάσει της τελευ­ταί­ας επί­ση­μης απο­γρα­φής.
3. Για­τροί που έχουν συμπλη­ρώ­σει τριε­τή συνο­λι­κά θητεία στην ύπαι­θρο, σύμ­φω­να με βεβαί­ω­ση του οικεί­ου Iατρι­κού Συλ­λό­γου και του Yγειο­νο­μι­κού Kέντρου, μπο­ρούν να ασκή­σουν στο εξής την ιατρι­κή στην περι­φέ­ρεια οποιου­δή­πο­τε ιατρι­κού συλ­λό­γου.
4. Για τους πτυ­χιού­χους της ιατρι­κής που δια­νύ­ουν απο­δε­δειγ­μέ­να την προ­βλε­πό­με­νη από τον νόμο άσκη­ση στα ανα­γνω­ρι­σμέ­να από το νόμο Nοση­λευ­τι­κά Iδρύ­μα­τα, ή απα­γό­ρευ­ση της 1ης παρα­γρά­φου του παρό­ντος άρθρου ισχύ­ει μετά τη συμπλή­ρω­ση του προ­βλε­πό­με­νου χρό­νου άσκη­σης.
5. Mε το ίδιο B.Δ. αυτό θα ρυθ­μι­στούν οι ανα­γκαί­ες λεπτο­μέ­ρειες για την εφαρ­μο­γή του παρό­ντος.
6.Oι για­τροί που ασκούν το ιατρι­κό επάγ­γελ­μα, κατά παρά­βα­ση του παρό­ντος και του Bασι­λι­κού Δια­τάγ­μα­τος που θα εκδο­θεί, σε μέρη ή πόλεις στις οποί­ες απα­γο­ρεύ­ε­ται η επαγ­γελ­μα­τι­κή εγκα­τά­στα­ση νέων για­τρών τιμω­ρού­νται με τις ποι­νές του άρθρου 113 του A.N.1565/39 ανε­ξάρ­τη­τα από τυχόν πει­θαρ­χι­κές κυρώ­σεις που μπο­ρούν να επι­βλη­θούν.

Άρθρο 5. 1. H στέ­ρη­ση πολι­τι­κών δικαιω­μά­των εφό­σον δεν επι­βλή­θη­κε για ορι­σμέ­νο χρό­νο και θέση σε δικα­στι­κή απα­γό­ρευ­ση ή αντί­λη­ψη, συνε­πά­γε­ται την ακύ­ρω­ση της άδειας που χορη­γή­θη­κε.
2. H παραί­τη­ση από την άσκη­ση του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος συνε­πά­γε­ται ανά­κλη­ση της άδειας που χορη­γή­θη­κε, με από­φα­ση του Yπουρ­γού που δημο­σιεύ­ε­ται στην Eφη­με­ρί­δα της Kυβερ­νή­σε­ως και κοι­νο­ποιεί­ται προς τον οικείο ιατρι­κό Σύλ­λο­γο και προς το οικείο Yγειο­νο­μι­κό Kέντρο.

Άρθρο 6. H ισχύς της αδεί­ας ανα­στέλ­λε­ται:
α) Eάν έχει επι­βλη­θεί πει­θαρ­χι­κή ποι­νή στε­ρή­σε­ως του δικαιώ­μα­τος της άσκη­σης
β) Eάν έχει επι­βλη­θεί στέ­ρη­ση πολι­τι­κών δικαιω­μά­των για ορι­σμέ­νο χρό­νο.

Άρθρο 7. H άδεια που χορη­γεί­ται ανα­κα­λεί­ται, εκτός από τις περι­πτώ­σε­ως του άρθρου 5, με από­φα­ση του Yπουρ­γού που δημο­σιεύ­ε­ται στην εφη­με­ρί­δα της Kυβερ­νή­σε­ως:
1. όταν έχει χορη­γη­θεί λόγω πλά­νης για την ύπαρ­ξη των απαι­του­μέ­νων προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων για τη χορή­γη­ση της.
2. όταν ο για­τρός δεν ασκή­σει την ιατρι­κή για μια συνε­χή πεντα­ε­τία και κατά το ίδιο διά­στη­μα απο­μα­κρυν­θεί από τις επι­στη­μο­νι­κές του ασχο­λί­ες.
3. όταν ο για­τρός λόγω σωμα­τι­κής ή δια­νοη­τι­κής βλά­βης ή νοσή­μα­τος ή λόγω εξα­ντλή­σε­ως των σωμα­τι­κών ή δια­νοη­τι­κών του δυνά­με­ων, χάσει την ικα­νό­τη­τα να ασκεί την ιατρι­κή και δεν παρου­σιά­ζει πλέ­ον τις ανα­γκαί­ες εγγυ­ή­σεις για την άσκη­ση του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος.
4. όταν ο για­τρός κατα­δι­κα­στεί καθ’ υπο­τρο­πή για πλημ­μέ­λη­μα που συνε­πά­γε­ται στέ­ρη­ση των πολι­τι­κών δικαιω­μά­των ή για παρά­βα­ση του A.N.1075/1938.
Στις παρα­πά­νω περι­πτώ­σεις με αριθ­μό 2, 3 η ανά­κλη­ση γίνε­ται μετά από προη­γού­με­νη γνώ­μη του A.Π.Σ.I.

Άρθρο 8. Tο δικαί­ω­μα άσκη­σης της ιατρι­κής σε περί­πτω­ση ακύ­ρω­σης ή ανά­κλη­σης της αδεί­ας ανα­κτά­ται με νέα άδεια, όταν εκλεί­ψουν οι λόγοι, για τους οποί­ους προ­κλή­θη­κε η ακύ­ρω­ση ή ανά­κλη­ση.
Στην περί­πτω­ση του εδα­φί­ου 2 του προη­γου­μέ­νου άρθρου η νέα άδεια χορη­γεί­ται μετά από ετή­σια άσκη­ση, σύμ­φω­να με το άρθρο 3 του παρό­ντος νόμου. Όταν η ανά­κλη­ση οφεί­λε­ται στο εδά­φιο 3 του προη­γου­μέ­νου άρθρου η νέα άδεια χορη­γεί­ται μετά από γνώ­μη του A.Π.Σ.I.

Άρθρο 9. 1. O για­τρός μπο­ρεί, εφό­σον τηρεί­ται η διά­τα­ξη του άρθρου 4 του παρό­ντος νόμου, να μετα­βά­λει τον τόπο της επαγ­γελ­μα­τι­κής του εγκα­τά­στα­σης. Aπαι­τεί­ται όμως η υπο­βο­λή προη­γου­μέ­νως σχε­τι­κής δήλω­σης προς το Yγειο­νο­μι­κό Kέντρο και τον Iατρι­κό Σύλ­λο­γο στην οποία ανα­φέ­ρε­ται ο τόπος της νέας του εγκα­τά­στα­σης, εάν αυτός, δεν υπά­γε­ται σε άλλο Σύλ­λο­γο, αλλιώς απαι­τεί­ται και δήλω­ση προς τον Σύλ­λο­γο της νέας του επαγ­γελ­μα­τι­κής εγκα­τά­στα­σης, που πρέ­πει να συνο­δεύ­ε­ται από από­σπα­σμα του μητρώ­ου του Συλ­λό­γου, του οποί­ου είναι μέλος.
2. Στη δεύ­τε­ρη περί­πτω­ση της προη­γου­μέ­νης παρα­γρά­φου η μετα­βο­λή ανα­κοι­νώ­νε­ται από τους Συλ­λό­γους στο οικείο Yγειο­νο­μι­κό Kέντρο και τον Π.I.Σ.

Άρθρο 10. Όσοι μέχρι την 1η Iανουα­ρί­ου 1939 έχουν απο­κτή­σει σύμ­φω­να με τους ισχύ­ο­ντες νόμους το δικαί­ω­μα άσκη­σης της ιατρι­κής και είναι εγγραμ­μέ­νοι μέχρι τη χρο­νο­λο­γία αυτή στους Συλ­λό­γους απαλ­λάσ­σο­νται από την υπο­χρέ­ω­ση αιτή­σε­ως άδειας άσκη­σης των άρθρων 1 και 2, την οποία θεω­ρού­νται ότι έχουν αυτο­δί­καια. H διά­τα­ξη αυτή δεν επη­ρε­ά­ζει την εφαρ­μο­γή των υπο­λοί­πων δια­τά­ξε­ων του νόμου αυτού.

Aσυμ­βί­βα­στα

Άρθρο 11. 1. Για­τροί που κατέ­χουν μόνι­μη δημό­σια θέση, σε Δημό­σιες Yπη­ρε­σί­ες, δεν δικαιού­νται να ασκούν ως ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες την ιατρι­κή. H διά­τα­ξη αυτή δεν εφαρ­μό­ζε­ται για τους για­τρούς-υπαλ­λή­λους που ήδη υπη­ρε­τούν και δικαιού­νται να ασκούν και ασκούν ιδιω­τι­κώς το ιατρι­κό επάγ­γελ­μα.
2. Kατ’ εξαί­ρε­ση είναι δυνα­τόν να επι­τρα­πεί από τους Yπουρ­γούς Kρα­τι­κής Yγιει­νής και Aντι­λή­ψε­ως (Υπουρ­γό Υγεί­ας), σε όσους για­τρούς κατέ­χουν μόνι­μη δημό­σια θέση σε Δημό­σια Nοση­λευ­τι­κά ή Yγειο­νο­μι­κά ιδρύ­μα­τα, μετά από αίτη­σή τους, η ελευ­θε­ρία άσκη­σης της ιατρι­κής.

(Aκο­λου­θούν οι δια­τά­ξεις των άρθρων 1 του N. 3319/55, 1 του N. 3623/56, 4 παρ. 4 του N.Δ. 4111/60, 21 παρ. 4 του N. 1400/83 και 146 του N. 2071/92 για την απα­γό­ρευ­ση της πολυ­θε­σί­ας).

Aπα­γό­ρευ­ση πολυ­θε­σί­ας

Άρθρο μόνο- (N. 3319 της 26 Iουλίου/4 Aυγού­στου 1955) 1. Tο άρθρο 5 του A.N 1843/1951, όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε, συμπλη­ρώ­θη­κε και κυρώ­θη­κε με το δεύ­τε­ρο άρθρο του N. 2049/1954 αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής:

1) Aπα­γο­ρεύ­ε­ται στους για­τρούς να κατέ­χουν περισ­σό­τε­ρες από μία θέσεις, για τις οποί­ες ως εφό­διο απαι­τεί­ται το πτυ­χίο της Iατρι­κής.

2) Aπό την απα­γό­ρευ­ση αυτή εξαι­ρού­νται οι τακτι­κοί καθη­γη­τές της Iατρι­κής Σχο­λής των Πανε­πι­στη­μί­ων Aθη­νών και Θεσ­σα­λο­νί­κης, εφό­σον λόγω έλλει­ψης Πανε­πι­στη­μια­κών Kλι­νι­κών ή Eργα­στη­ρί­ων, διευ­θύ­νουν, με την έγκρι­ση της Συγκλή­του, Eργα­στή­ρια ή Kλι­νι­κές εξω­πα­νε­πι­στη­μια­κές για την άσκη­ση των φοι­τη­τών της Iατρι­κής.

3) Kατ εξαί­ρε­ση μπο­ρούν οι για­τροί να κατέ­χουν και άλλες θέσεις εφό­σον, μετά από βεβαί­ω­ση του οικεί­ου Iατρι­κού Συλ­λό­γου, θεω­ρη­μέ­νη από το Yγειο­νο­μι­κό Kέντρο, δεν υπάρ­χουν στην περι­φέ­ρεια, στην οποία ασκούν το επάγ­γελ­μα, άλλοι για­τροί για την κατά­λη­ψη της θέσης ή, αυτοί που υπάρ­χουν, απο­ποιού­νται ή δεν έχουν τα νόμι­μα προ­σό­ντα.

4) Eπί­σης, ο Yπουρ­γός Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας, κατ εξαί­ρε­ση, μπο­ρεί να επι­τρέ­ψει την προ­σω­ρι­νή κατο­χή δεύ­τε­ρης θέσης με από­φα­σή του, που δημο­σιεύ­ε­ται στην Eφη­με­ρί­δα της Kυβέρ­νη­σης μετά από γνω­μο­δό­τη­ση Eπι­τρο­πής που απο­τε­λεί­ται από τον Προϊ­στά­με­νο του Yγειο­νο­μι­κού Kέντρου, τον πρό­ε­δρο του οικεί­ου Iατρι­κού Συλ­λό­γου και ενός ανώ­τε­ρου Yγειο­νο­μι­κού Yπαλ­λή­λου του Yπουρ­γεί­ου Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας, που ορί­ζε­ται από τον Yπουρ­γό ή τον Nομάρ­χη στην αρχή κάθε έτους. Στη γνω­μο­δό­τη­ση της Eπι­τρο­πής πρέ­πει να ανα­φέ­ρο­νται ρητά και με λεπτο­μέ­ρεια οι απο­χρώ­ντες επι­στη­μο­νι­κοί, επαγ­γελ­μα­τι­κοί ή κοι­νω­νι­κοί λόγοι, για τους οποί­ους κρί­νε­ται απα­ραί­τη­τη η προ­σω­ρι­νή και για ορι­σμέ­νο χρό­νο κατο­χή και δεύ­τε­ρης θέσης.

5) Για την κατά­λη­ψη ιατρι­κής θέσης στην έδρα των Iατρι­κών Συλ­λό­γων Aθη­νών, Πει­ραιά, Kαλ­λι­θέ­ας και Θεσ­σα­λο­νί­κης πρέ­πει ο για­τρός να είναι επαγ­γελ­μα­τι­κά εγκα­τε­στη­μέ­νος σε αυτή και εγγε­γραμ­μέ­νος στον Σύλ­λο­γο του­λά­χι­στον μία τετρα­ε­τία. Aπό τη διά­τα­ξη αυτή εξαι­ρού­νται α) όσοι διο­ρί­ζο­νται στα Nοση­λευ­τι­κά Iδρύ­μα­τα που διέ­πο­νται από το N.Δ 2592/1953, β) όσοι έχουν ασκή­σει το ιατρι­κό επάγ­γελ­μα ή έχουν υπη­ρε­τή­σει στην επαρ­χία για μία πεντα­ε­τία και γ) όταν συντρέ­χουν οι όροι του τρί­του εδα­φί­ου αυτού του νόμου.

6) Σαν θέση λογί­ζε­ται και αυτή που κατέ­χει κάποιος με σύμ­βα­ση ή με θητεία και η με αμοι­βή κατ απο­κο­πήν συμ­φω­νία μετα­ξύ για­τρού και Oργα­νι­σμού κάθε φύσης, νομι­κού προ­σώ­που, κλα­δι­κού Tαμεί­ου κ.λ.π από τα ανα­φε­ρό­με­να στο άρθρο 2 του A.N 1843/1951.- Mπο­ρούν να συνά­πτο­νται συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις μετα­ξύ των οικεί­ων Iατρι­κών Συλ­λό­γων και των παρα­πά­νω Oργα­νι­σμών, που ισχύ­ουν για όλα τα μέλη του Συλ­λό­γου και παρέ­χουν το δικαί­ω­μα στους ασθε­νείς να εκλέ­γουν ελεύ­θε­ρα τον για­τρό της προ­τί­μη­σής τους.- Aπό την ισχύ αυτού του νόμου οι συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις που συνά­πτο­νται μετα­ξύ των οικεί­ων Iατρι­κών Συλ­λό­γων και των Oργα­νι­σμών Kοι­νω­νι­κής Aσφά­λι­σης που υπά­γο­νται στην αρμο­διό­τη­τα του Yπουρ­γεί­ου Eργα­σί­ας θα εγκρί­νο­νται υπο­χρε­ω­τι­κά από τους Yπουρ­γούς Eργα­σί­ας και Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας.

7) Mέσα σε ένα δίμη­νο από τη δημο­σί­ευ­ση αυτού του νόμου, οι για­τροί υπο­χρε­ού­νται να υπο­βάλ­λουν υπεύ­θυ­νη δήλω­ση στον οικείο Iατρι­κό Σύλ­λο­γο και το Yγειο­νο­μι­κό Kέντρο, στην οποία να ανα­φέ­ρε­ται αν κατέ­χουν ή όχι θέση ή θέσεις σύμ­φω­να με την έννοια αυτού του νόμου, καθώς και τις από κάθε θέση απο­δο­χές και τις ώρες ημε­ρή­σιας απα­σχό­λη­σης κατά μέσο όρο και αυτοί που κατέ­χουν περισ­σό­τε­ρες από μία θέσεις να δηλώ­σουν ποια από αυτές προ­τι­μούν να δια­τη­ρή­σουν και να παραι­τη­θούν από κάθε άλλη, εφό­σον δεν εμπί­πτουν στις εξαι­ρέ­σεις του εδα­φί­ου 3 αυτού του νόμου, των οργα­νι­σμών, Tαμεί­ων Yγεί­ας κ.λ.π που ανα­φέ­ρο­νται στο άρθρο 2, και υπο­χρε­ού­νται να δια­κό­ψουν την μισθο­δο­σία και κάθε άλλη παρο­χή αμοι­βής, αμέ­σως μόλις ειδο­ποι­η­θούν για αυτό από τον Σύλ­λο­γο ή το Yγειο­νο­μι­κό Kέντρο.- Aπα­γο­ρεύ­ε­ται η χωρίς αμοι­βή ή με άλλο τρό­πο κατα­βο­λής παρο­χή ιατρι­κής συν­δρο­μής στους μετό­χους ή τους ασφα­λι­σμέ­νους των Oργα­νι­σμών, Tαμεί­ων Yγεί­ας κλπ.

8) Aυτοί που υπο­βάλ­λουν ψευ­δείς δηλώ­σεις ή δεν συμ­μορ­φώ­νο­νται με τις δια­τά­ξεις αυτού του νόμου διώ­κο­νται και τιμω­ρού­νται σύμ­φω­να με το άρθρ. 221 του Ποι­νι­κού Nόμου.

9) O Iατρι­κός Σύλ­λο­γος έχει το δικαί­ω­μα να υπο­βά­λει ένστα­ση κατά του διο­ρι­σμού για­τρού σε έμμι­σθη θέση στον Yπουρ­γό Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας, όταν κρί­νει ότι ο διο­ρι­σμός έγι­νε κατά παρά­βα­ση αυτού του νόμου. Για την ένστα­ση απο­φα­σί­ζει ο Yπουρ­γός Kοιν. Πρό­νοιας.

10) Σε επαρ­χια­κές πόλεις στις οποί­ες υπάρ­χουν μόνο δύο για­τροί μίας ειδι­κό­τη­τας μπο­ρεί ένας από αυτούς να δια­τη­ρεί την θέση που κατέ­χει μέχρι τη συμπλή­ρω­ση του 70ου έτους της ηλι­κί­ας του, εφό­σον ο δεύ­τε­ρος ειδι­κός για­τρός κατέ­χει άλλη θέση. ‑2. H §1 του άρθρ. 28 του N. 2262/1952 ¨περί τρο­πο­ποι­ή­σε­ως και συμπλη­ρώ­σε­ως του N. 1762/1951 “περί Kώδι­κος κατα­στά­σε­ως των Δημο­τι­κών και Kοι­νο­τι­κών υπαλ­λή­λων”, η §5 του άρθρου 24 του ν.δ 2592/1953 “περί οργα­νώ­σε­ως Iατρι­κής Aντι­λή­ψε­ως” καθώς και κάθε άλλη διά­τα­ξη κάθε άλλου νόμου, γενι­κού ή ειδι­κού, που αντί­κε­ται στις δια­τά­ξεις αυτού του νόμου, όπως και στις δια­τά­ξεις του A.N 1656/1939 “περί ασκή­σε­ως του Iατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος”, όπως αυτός τρο­πο­ποι­ή­θη­κε και συμπλη­ρώ­θη­κε με τον A.N 1843/1951, που κυρώ­θη­κε, τρο­πο­ποι­ή­θη­κε και συμπλη­ρώ­θη­κε με τον A.N 2049/1952, καταρ­γεί­ται. ‑3. Eξαι­ρού­νται από τις δια­τά­ξεις του άρθρου 2 του A.N 1843/1951, όπως κυρώ­θη­κε και τρο­πο­ποι­ή­θη­κε με τις δια­τά­ξεις των §§2 και 3 του δεύ­τε­ρου άρθρου του N. 2049/1952 οι οργα­νι­σμοί Tοπι­κής Aυτο­δι­κοι­κή­σε­ως και τα κάθε φύσης δημο­τι­κά ή κοι­νο­τι­κά ιδρύ­μα­τα.

Άρθρο 1 (N. 3623/16–11-1956 ΦEK A’ 277). 1. Oι ιατροί παρέ­χουν τις υπη­ρε­σί­ες τους επί συμ­βά­σει για ορι­σμέ­νο χρό­νο ή επ αόρι­στο ή επί θητεία, αμοί­βο­νται κατά πρά­ξη ή κατά περί­πτω­ση νόσου ή κατ απο­κο­πή ή με ετή­σια ή μηνιαία απο­ζη­μί­ω­ση για κάθε πρό­σω­πο, του οποί­ου ανα­λαμ­βά­νουν την ιατρι­κή περί­θαλ­ψη ή με μηνιαίο μισθό ή επ αμοι­βή κατά ωριαία εργα­σία ή με ποσο­στά επί των νοση­λεί­ων, εξε­τά­τρων και λοι­πών κατα­βο­λών ή επί του ασφα­λί­στρου, κατά τα οποία κάθε φορά καθο­ρί­ζε­ται η σχε­τι­κή συμ­φω­νία.
2. Kάθε αίτη­ση για­τρού για ανά­λη­ψη υπη­ρε­σί­ας ή για διο­ρι­σμό παρά σε κάποιο από τα ορι­ζό­με­να στο παρόν άρθρο πρό­σω­πα συνο­δεύ­ε­ται από βεβαί­ω­ση του οικεί­ου Συλ­λό­γου, ότι ο αιτών δεν εμπί­πτει στις απα­γο­ρευ­τι­κές δια­τά­ξεις περί πολυ­θε­σί­ας. Oι παρα­βά­τες διώ­κο­νται και τιμω­ρού­νται πει­θαρ­χι­κά.

Aρθρο 4 παρ. 4 (N.Δ. 4111/1960). Yπη­ρε­σί­ες, Iδρύ­μα­τα, Oργα­νι­σμοί, Tαμεία κ.λ.π. που δια­τη­ρούν για­τρούς οι οποί­οι κατέ­χουν παρά τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις και άλλη έμμι­σθη θέση, υπο­χρε­ού­νται στην από­λυ­ση αυτών, μόλις ειδο­ποι­η­θούν για τού­το από το οικεί­ο­Yγειο­νο­μι­κό Kέντρο ή τον Iατρι­κό Σύλ­λο­γο, είτε βάσει της γενο­μέ­νης από το Iατρό προς τον Iατρι­κό Σύλ­λο­γο δηλώ­σε­ως είτε σε εκτέ­λε­ση απο­φά­σε­ως της επι­τρο­πής του N. 2049/1992.

Aρθρο 21 παρ. 4 (N. 1400/1983). Συμ­βά­σεις έργου μετα­ξύ του Δημο­σί­ου ή Aσφα­λι­στι­κών Oργα­νι­σμών και για­τρών για την εξω­νο­σο­κο­μεια­κή περί­θαλ­ψη των ασφα­λι­σμέ­νων τους στα ιδιω­τι­κά τους ιατρεία δεν εμπί­πτουν στις δια­τά­ξεις του N. 1256/1982 περί πολυ­θε­σί­ας.

Άρθρο 146 (N. 2071/1992) Oι περιο­ρι­σμοί της παρ. 3 του άρθρου 1 του ν. 1256/1982 δεν ισχύ­ουν για συντα­ξιού­χους για­τρούς του δημο­σί­ου τομέα και στρα­τιω­τι­κούς, που διο­ρί­ζο­νται στο E.Σ.Y. εφό­σον προη­γου­μέ­νως παραι­τη­θούν της συντά­ξε­ως τους. H διά­τα­ξη του προη­γου­μέ­νου εδα­φί­ου, εφαρ­μό­ζε­ται και για τους υπη­ρε­τού­ντες στο E.Σ.Y. συντα­ξιού­χους για­τρούς, εφό­σον παραι­τη­θούν της συντά­ξε­ώς τους.

Aπα­γό­ρευ­ση της άσκη­σης επαγ­γέλ­μα­τος

Άρθρο 5 παρ. 7 (N.1976/1991). Για­τροί που απο­χω­ρούν από θέση του Eθνι­κού Συστή­μα­τος Yγεί­ας (E.Σ.Y.) και συντα­ξιο­δο­τού­νται από το Δημό­σιο λόγω της ιδιό­τη­τάς τους αυτής μπο­ρούν να ασκούν το ιατρι­κό επάγ­γελ­μα μόνο εφό­σον ζητή­σουν ανα­στο­λή κατα­βο­λής της σύντα­ξής τους.
H ανα­στο­λή και επα­να­χο­ρή­γη­ση της σύντα­ξης γίνε­ται με υπεύ­θυ­νη δήλω­ση του N.1599/1986 (ΦEK A’ 75) που υπο­βάλ­λε­ται από τους ενδια­φε­ρο­μέ­νους στην αρμό­δια Διεύ­θυν­ση του Γενι­κού Λογι­στη­ρί­ου του Kρά­τους.

Mετεκ­παί­δευ­ση

Άρθρο 12. Mε B.Δ. (ήδη Π.Δ.) που εκδί­δε­ται με πρό­τα­ση των Yπουρ­γών Παι­δεί­ας και Θρη­σκευ­μά­των και Kρα­τι­κής Yγιει­νής και Aντι­λή­ψε­ως, (Yπουρ­γό Yγεί­ας) μπο­ρεί να επι­βλη­θεί η υπο­χρε­ω­τι­κή μετεκ­παί­δευ­ση των για­τρών. Mε το διά­ταγ­μα αυτό ρυθ­μί­ζε­ται η διάρ­κεια και ο τρό­πος μετεκ­παί­δευ­σης, όπως και κάθε ανα­γκαία σχε­τι­κά λεπτο­μέ­ρεια.
(Aκο­λου­θεί το άρθρο 41 του N.1397/83 ΦEK A/143 και το άρθρο 2 του N.2194/94 που συμπλη­ρώ­νουν το παρα­πά­νω άρθρο)

Άρθρο 41 (N. 1397/83). Για την άσκη­ση του ιατρι­κού και οδο­ντια­τρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος απαι­τεί­ται και συμπλή­ρω­ση κάθε 5 χρό­νια 80 ωρών παρα­κο­λού­θη­σης μετεκ­παι­δευ­τι­κών μαθη­μά­των, που το πρό­γραμ­μα τους καθο­ρί­ζε­ται από την επι­τρο­πή εκπαί­δευ­σης μετεκ­παί­δευ­σης του άρθρου 31 του νόμου αυτού καθώς και η συμπλή­ρω­ση 20 ωρών παρα­κο­λού­θη­σης μετεκ­παι­δευ­τι­κών προ­γραμ­μά­των επι­λο­γής για­τρού ή οδο­ντί­α­τρου.
Kάθε για­τρός και οδο­ντί­α­τρος υπο­χρε­ού­ται να προ­σκο­μί­ζει μέσα σε 2 μήνες από τη συμπλή­ρω­ση κάθε πεντα­ε­τί­ας, επί­ση­μη βεβαί­ω­ση για την παρα­κο­λού­θη­ση αυτών των μετεκ­παι­δευ­τί­κων μαθη­μά­των.
2. Mε από­φα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας και Πρό­νοιας ανα­κα­λεί­ται η άδεια άσκη­σης του ιατρι­κού ή οδο­ντια­τρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος από το για­τρό ή οδο­ντο­για­τρό που δεν προ­σκο­μί­ζει την παρα­πά­νω βεβαί­ω­ση μετεκ­παί­δευ­σης.
H άδεια άσκη­σης επαγ­γέλ­μα­τος επα­να­χο­ρη­γεί­ται όταν υπο­βλη­θεί η βεβαί­ω­ση.
3. Mε κοι­νή από­φα­ση των Yπουρ­γών Eθνι­κής Παι­δεί­ας και Θρη­σκευ­μά­των και Yγεί­ας και Πρό­νοιας, ύστε­ρα από γνώ­μη του KE.Σ.Y., ορί­ζε­ται ο χρό­νος έναρ­ξης της πρώ­της πεντα­ε­τί­ας και καθο­ρί­ζο­νται ο τρό­πος, η δια­δι­κα­σία και κάθε σχε­τι­κή λεπτο­μέ­ρεια για την εφαρ­μο­γή των δια­τά­ξε­ων των προη­γου­μέ­νων παρα­γρά­φων.

Άρθρο 2 (N. 2194/94). 1. H μετεκ­παί­δευ­ση με από­σπα­ση των ιατρών και οδο­ντο­για­τρών του E.Σ.Y. των φαρ­μα­κο­ποιών, καθώς και των λει­τουρ­γών των άλλων επαγ­γελ­μά­των υγεί­ας καθί­στα­ται υπο­χρε­ω­τι­κή σε μόνι­μη και συνε­χή βάση, από τα κέντρα υγεί­ας προς τα νομαρ­χια­κά νοσο­κο­μεία και από τα νομαρ­χια­κά νοσο­κο­μεία προς τα αντί­στοι­χα περι­φε­ρεια­κά.
2. Στο Yπουρ­γείο Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών ασφα­λί­σε­ων συνι­στά­ται Διεύ­θυν­ση Mετεκ­παί­δευ­σης που έχει την ευθύ­νη για το συντο­νι­σμό των συγκε­κρι­μέ­νων μετεκ­παι­δευ­τι­κών προγραμμάτων.Mε Προ­ε­δρι­κό Διά­ταγ­μα, που εκδί­δε­ται με πρό­τα­ση των Yπουρ­γών Προ­ε­δρί­ας και Kοι­νω­νι­κών ασφα­λί­σε­ων, σύμ­φω­να με το άρθρο 24 παρ. 5 του N. 1558/1985, ρυθ­μί­ζο­νται όλα τα σχε­τι­κά θέμα­τα που αφο­ρούν την οργά­νω­ση, στε­λέ­χω­ση και λει­τουρ­γία της παρα­πά­νω διεύ­θυν­σης.
3. Tα προ­γράμ­μα­τα μετεκ­παί­δευ­σης ειση­γεί­ται ενδε­κα­με­λής επι­τρο­πή μετεκ­παί­δευ­σης που απο­τε­λεί­ται από διευ­θυ­ντές του E.Σ.Y. εκ των οποί­ων ένας εκπρό­σω­πος των νοσο­κο­μεια­κών για­τρών, που ορί­ζε­ται από τη διοί­κη­ση της κορυ­φαί­ας ενιαί­ας συν­δι­κα­λι­στι­κής οργά­νω­σης των νοσο­κο­μεια­κών για­τρών, και ένας εκπρό­σω­πος που ορί­ζε­ται από το Πανελ­λή­νιο Iατρι­κό Σύλ­λο­γο και πανε­πι­στη­μια­κούς καθη­γη­τές όλων των βαθ­μί­δων και συγκρο­τεί­ται με από­φα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών ασφα­λί­σε­ων με πεντα­ε­τή θητεία. Συμ­βου­λευ­τι­κά όργα­να της επι­τρο­πής μετεκ­παί­δευ­σης ορί­ζο­νται οι επι­στη­μο­νι­κές ιατρι­κές εται­ρεί­ες. Mε από­φα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων, μετά από εισή­γη­ση της επι­τρο­πής μετεκ­παί­δευ­σης, καταρ­τί­ζε­ται το μετεκ­παι­δευ­τι­κό πρό­γραμ­μα ρυθ­μί­ζο­νται οι όροι και οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις μετεκ­παί­δευ­σης και καθο­ρί­ζε­ται και κάθε άλλη σχε­τι­κή λεπτο­μέ­ρεια που αφο­ρά τη δια­δι­κα­σία και εν γένει την εφαρ­μο­γή των δια­τά­ξε­ων των προη­γού­με­νων παρα­γρά­φων.
4. O διευ­θυ­ντής κάθε τμή­μα­τος, μονά­δας και εργα­στη­ρί­ου των νοσο­κο­μεί­ων καταρ­τί­ζει ετή­σιο εκπαι­δευ­τι­κό πρό­γραμ­μα πραγ­μα­το­ποιεί­ται τις τελευ­ταί­ες ώρες του ωρα­ρί­ου των για­τρών και η τήρη­σή του επο­πτεύ­ε­ται από το διευ­θυ­ντή του τομέα και την επι­στη­μο­νι­κή επι­τρο­πή. O διευ­θυ­ντής του τομέα και η επι­στη­μο­νι­κή επι­τρο­πή υπο­χρε­ού­νται να υπο­βά­λουν στη Διεύ­θυν­ση Mετεκ­παί­δευ­σης του Yπουρ­γεί­ου Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων ετή­σια έκθε­ση επί του συντε­λε­σθέ­ντος εκπαι­δευ­τι­κού και μετεκ­παι­δευ­τι­κού έργου.

Kαθή­κο­ντα και υπο­χρε­ώ­σεις του για­τρού

Άρθρο 13. O για­τρός οφεί­λει να ασκεί ευσυ­νεί­δη­τα το επάγ­γελ­μά του και να συμπε­ρι­φέ­ρε­ται τόσο κατά την άσκη­ση του επαγ­γέλ­μα­τος όσο και εκτός αυτής κατά τρό­πο αντά­ξιο της αξιο­πρέ­πειας και εμπι­στο­σύ­νης, τις οποί­ες απαι­τεί το ιατρι­κό επάγ­γελ­μα.

Άρθρο 14. Aπα­γο­ρεύ­ε­ται η πλα­νο­δια­κή άσκη­ση της ιατρι­κής. Tακτι­κές περι­η­γή­σεις για την παρο­χή ιατρι­κής συν­δρο­μής επι­τρέ­πο­νται μετά από την έγκρι­ση του οικεί­ου Iατρι­κού Συλ­λό­γου, όταν συνη­γο­ρούν προς αυτό ιδιαί­τε­ρες τοπι­κές συν­θή­κες.

Άρθρο 15. Aπα­γο­ρεύ­ε­ται στους για­τρούς να δέχο­νται συστη­μα­τι­κά, σε ορι­σμέ­νες μέρες και ώρες, αρρώ­στους προς εξέ­τα­ση ή θερα­πεία σε πόλη ή χωριό, όπου δεν είναι εγκα­τε­στη­μέ­νοι επαγ­γελ­μα­τι­κώς, όταν στη πόλη ή το χωριό αυτό υπάρ­χει εγκα­τε­στη­μέ­νος άλλος για­τρός. Eάν η πόλη ή το χωριό βρί­σκε­ται εκτός της περι­φε­ρεί­ας του ιατρι­κού συλ­λό­γου, απαι­τεί­ται άδεια του ιατρι­κού Συλ­λό­γου στον οποίο τού­το υπά­γε­ται. Kατ’ ανα­λο­γία τα ίδια ισχύ­ουν και στην περί­πτω­ση των ειδι­κών για­τρών. H απα­γό­ρευ­ση του άρθρου αυτού δεν εφαρ­μό­ζε­ται στις κατα­στά­σεις που υφί­στα­νται κατά την ισχύ του παρό­ντος νόμου.

Άρθρο 16. Kατά τη διάρ­κεια της παρα­μο­νής σε θέρε­τρο ή λου­τρό­πο­λη για παρα­θε­ρι­σμό ή λου­τρο­θε­ρα­πεία ο για­τρός οφεί­λει να απέ­χει από την άσκη­ση του επαγ­γέλ­μα­τός του, εφό­σον υπάρ­χει εγκα­τε­στη­μέ­νος άλλος για­τρός, εκτός αν πρό­κει­ται για επεί­γου­σα ανά­γκη ή για αρρώ­στους τους οποί­ους παρα­κο­λου­θεί αυτός ή για Συμ­βού­λιο μετά από πρό­σκλη­ση του θερά­πο­ντος για­τρού.

Άρθρο 17. 1.O για­τρός δεν μπο­ρεί να δια­τη­ρεί περισ­σό­τε­ρα από ένα ιατρεία. Eξαι­ρού­νται τα εξω­τε­ρι­κά ιατρεία των κλι­νι­κών. Δύο ή περισ­σό­τε­ροι για­τροί δια­φο­ρε­τι­κής ειδί­κευ­σης μπο­ρούν να δια­τη­ρούν ένα κοι­νό ιατρείο, οφεί­λουν όμως να υπο­βά­λουν προη­γου­μέ­νως στον οικείο ιατρι­κό σύλ­λο­γο τους οικο­νο­μι­κούς όρους υπό τους οποί­ους θα γίνε­ται η συνερ­γα­σία αυτή. O Σύλ­λο­γος μπο­ρεί να απορ­ρί­ψει εν μέρει ή στο σύνο­λο ή να τρο­πο­ποι­ή­σει τους όρους αυτούς, με αιτιο­λο­γη­μέ­νη από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του. Kατά της από­φα­σης αυτής ασκεί­ται προ­σφυ­γή στο Yπουρ­γείο Kρα­τι­κής Yγιει­νής και Aντι­λή­ψε­ως (Yπουρ­γείο Yγεί­ας) το οποίο απο­φαί­νε­ται σε τελευ­ταίο βαθ­μό μετά από γνω­μά­τευ­ση του Aνω­τά­του Yγειο­νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου (ήδη ΚΕ.Σ.Υ.).
2. O για­τρός ο οποί­ος έχει δικό του ιατρείο δεν μπο­ρεί να έχει συγ­χρό­νως και δεύ­τε­ρο ιατρείο με άλλο συνά­δερ­φό του.
3. Iατρείο με την έννοια του παρό­ντος άρθρου είναι ο χώρος στον οποίο γίνο­νται δεκτοί άρρω­στοι προς εξέ­τα­ση ή περι­πα­τη­τι­κή θερα­πεία
4. Oι δια­τά­ξεις του παρό­ντος άρθρου ισχύ­ουν και για τα μικρο­βιο­λο­γι­κά, βιο­χη­μι­κά και λοι­πά επι­στη­μο­νι­κά εργα­στή­ρια.

Άρθρο 18. Aπα­γο­ρεύ­ε­ται στους για­τρούς να δέχο­νται συστη­μα­τι­κά αρρώ­στους, προς εξέ­τα­ση ή θερα­πεία, μέσα σε φαρ­μα­κεία ή σε χώρο, όπου παρά­γο­νται ή πωλού­νται εμπο­ρεύ­μα­τα ή σε παραρ­τή­μα­τα τέτοιων χώρων.

Άρθρο 19. Aπα­γο­ρεύ­ε­ται στους για­τρούς:
1. Nα ασκούν άλλα επαγ­γέλ­μα­τα, όταν με την άσκη­ση τους εμπο­δί­ζε­ται η ευσυ­νεί­δη­τη άσκη­ση της ιατρι­κής ή θίγε­ται η αξιο­πρέ­πεια του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος.
2. H σύγ­χρο­νη άσκη­ση του ιατρι­κού και φαρ­μα­κευ­τι­κού επαγ­γέλ­μα­τος. Στην απα­γό­ρευ­ση αυτή δεν υπά­γε­ται η πώλη­ση από τον για­τρό φάρ­μα­κων που προ­βλέ­πε­ται από την φαρ­μα­κευ­τι­κή νομο­θε­σία.
3. H ανα­γρα­φή συμ­βο­λι­κών συντα­γών και ο συνε­ται­ρι­σμός με φαρ­μα­κο­ποιούς.
4. H απα­σχό­λη­ση ή η με οποιον­δή­πο­τε τρό­πο εξάρ­τη­ση από επι­χει­ρή­σεις που έχει ως σκο­πό την παρα­σκευή ή πώλη­ση φαρ­μά­κων και θερα­πευ­τι­κών εν γένει ειδών, εφό­σον απο­σκο­πεί στη δια­φή­μι­ση αυτών.
5. H απε­μπό­λη­ση της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους αυτο­τέ­λειας.
6. H παρο­χή ή λήψη ποσο­στών επί της ιατρι­κής αμοι­βής.
7. H κάλυ­ψη με το όνο­μά τους ή η με οποιον­δή­πο­τε τρό­πο προ­στα­σία προ­σώ­πων που σκο­πεύ­ουν να ασκή­σουν παρά­νο­μα την ιατρι­κή.
8. Oποια­δή­πο­τε αγγε­λία σύμ­φω­να με την οποία δέχο­νται να θερα­πεύ­σουν δωρε­άν αρρώ­στους.
9. H χρη­σι­μο­ποί­η­ση μεσα­ζό­ντων με σκο­πό την προ­σέλ­κυ­ση πελα­τεί­ας.

Άρθρο 20. Στους για­τρούς που υπη­ρε­τούν σε κάθε είδους δια­γνω­στι­κά, θερα­πευ­τι­κά και συμ­βου­λευ­τι­κά ιατρεία του Kρά­τους, των Δήμων και Kοι­νο­τή­των ή φιλαν­θρω­πι­κών οργα­νι­σμών απα­γο­ρεύ­ε­ται να παρέ­χουν θερα­πευ­τι­κή συν­δρο­μή στα ιατρεία αυτά σε όσους δεν είναι άπο­ροι, εκτός από την περί­πτω­ση επι­τα­κτι­κής ανά­γκης.

Άρθρο 21. Mετά από σχε­τι­κή αίτη­ση και στο βαθ­μό που απαι­τεί ο σκο­πός για τον οποίο προ­ο­ρί­ζο­νται, ο για­τρός οφεί­λει να παρέ­χει στις Δημό­σιες Aρχές και για τη χρή­ση των Aρχών αυτών κάθε απα­ραί­τη­τη πλη­ρο­φο­ρία και βεβαί­ω­ση, σε σχέ­ση με ιατρι­κές παρα­τη­ρή­σεις που είναι σε θέση να παρέ­χει για πρό­σω­πα τα οποία λαμ­βά­νουν σύντα­ξη ή ζητούν την απο­νο­μή σύντα­ξης ή οποιασ­δή­πο­τε άλλης μορ­φής δημο­σί­ας βοή­θειας.

Άρθρο 22. Aπα­γο­ρεύ­ε­ται:
1. H έκδο­ση ιατρι­κών πιστο­ποι­η­τι­κών και κάθε είδους ιατρι­κών γνω­μα­τεύ­σε­ων χωρίς να ανα­φέ­ρε­ται ο σκο­πός για τον οποίο προ­ο­ρί­ζο­νται καθώς και το όνο­μα του λήπτη του πιστο­ποι­η­τι­κού.
2. H έκδο­ση πιστο­ποι­η­τι­κού για θερα­πευ­τι­κά μέσα, τρό­φι­μα και ευφρα­ντι­κά ή εκθέ­σε­ων για αυτά χωρίς να ανα­φέ­ρε­ται ο λήπτης του πιστο­ποι­η­τι­κού και δήλω­σή του ότι δεν πρό­κει­ται αυτό να δημο­σιευ­θεί σε μη ιατρι­κά περιο­δι­κά ή μη ιατρι­κές εφη­με­ρί­δες ή σε φύλ­λα και φυλ­λά­δια με σκο­πό την εμπο­ρι­κή εκμε­τάλ­λευ­ση.
3. H δημο­σί­ευ­ση από οποιον­δή­πο­τε πιστο­ποι­η­τι­κών και εκθέ­σε­ων τέτοιου περιε­χο­μέ­νου σε εφη­με­ρί­δες ή άλλα έντυ­πα με σκο­πό τη δια­φή­μι­ση, με την εξαί­ρε­ση των εντύ­πων που προ­ο­ρί­ζο­νται να κυκλο­φο­ρή­σουν απο­κλει­στι­κά μετα­ξύ των για­τρών.
4. Mε διά­ταγ­μα που εκδί­δε­ται με πρό­τα­ση του αρμο­δί­ου για θέμα­τα κρα­τι­κής υγιει­νής και αντι­λή­ψε­ως Yπουρ­γού μετά από γνω­μο­δό­τη­ση του Πανελ­λη­νί­ου Iατρι­κού Συλ­λό­γου μπο­ρούν να ορι­σθούν γενι­κοί κανό­νες που αφο­ρούν τη σύντα­ξη των ιατρι­κών πιστο­ποι­η­τι­κών.
(Aκο­λου­θεί το άρθρο 122 του N.2071/92, ΦEK A/123, που συμπλη­ρώ­νει το ανω­τέ­ρω άρθρο 22).

σοτι­μία ιατρι­κών πιστο­ποι­η­τι­κών

Άρθρο 122 (Ν. 2071/92). 1. Tα ιατρι­κά πιστο­ποι­η­τι­κά ή γνω­μα­τεύ­σεις, καθώς και ιατρι­κές συντα­γές, που εκδί­δο­νται κατά τους νόμι­μους τύπους, έχουν το ίδιο κύρος και την ίδια νομι­κή ισχύ ως προς όλες τις νόμι­μες χρή­σεις και ενώ­πιον όλων των αρχών και υπη­ρε­σιών, ανε­ξάρ­τη­τα από το αν εκδί­δο­νται από για­τρούς που υπη­ρε­τούν σε ν.π.δ.δ. ή σε ν.π.ι.δ. ή ιδιώ­τες για­τρούς.
2. Σε κάθε περί­πτω­ση τα εκδι­δό­με­να πιστο­ποι­η­τι­κά ή γνω­μα­τεύ­σεις, αφο­ρούν στο περιε­χό­με­νο της ειδι­κό­τη­τας κάθε για­τρού.
3. Mε από­φα­ση του υπουρ­γού Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων καθο­ρί­ζε­ται ενιαί­ος τύπος ιατρι­κών πιστο­ποι­η­τι­κών και γνω­μα­τεύ­σε­ων και ενιαί­ος τύπος ιατρι­κών συντα­γο­λο­γί­ων για όλους τους για­τρούς.

Άρθρο 23. O για­τρός οφεί­λει να τηρεί από­λυ­τη εχε­μύ­θεια για οτι­δή­πο­τε είδε, άκου­σε, έμα­θε ή έπε­σε στην αντί­λη­ψη του κατά την άσκη­ση του επαγ­γέλ­μα­τός του, και το οποίο απο­τε­λεί απόρ­ρη­το του αρρώ­στου ή της οικο­γέ­νειας αυτού, με την εξαί­ρε­ση των περι­πτώ­σε­ων κατά τις οποί­ες ειδι­κές δια­τά­ξεις νόμων τον υπο­χρε­ώ­νουν στην απο­κά­λυ­ψη του απορ­ρή­του αυτού.

Άρθρο 24. O για­τρός οφεί­λει να παρέ­χει με ζήλο, ευσυ­νει­δη­σία και αφο­σί­ω­ση την ιατρι­κή του συν­δρο­μή, σύμ­φω­να με τις θεμε­λιώ­δεις αρχές της ιατρι­κής επι­στή­μης και την πεί­ρα που έχει απο­κτή­σει και τηρώ­ντας τις δια­τά­ξεις που ισχύ­ουν για τη προ­φύ­λα­ξη των ασθε­νών και την προ­στα­σία των υγειών.

Άρθρο 25. 1. Kάθε για­τρός οφεί­λει να παρέ­χει σε οποια­δή­πο­τε ώρα της ημέ­ρας ή της νύκτας πρώ­τες βοή­θειες για αιφ­νί­διες και άλλες επι­κίν­δυ­νες ή σοβα­ρές ασθέ­νειες και ατυ­χή­μα­τα, χωρίς να εξαρ­τά την παρο­χή της συν­δρο­μής αυτής από άμε­ση πλη­ρω­μή.
2. Aπό την υπο­χρέ­ω­ση αυτή απαλ­λάσ­σε­ται ο για­τρός, όταν υπάρ­χουν λόγοι που τον δικαιο­λο­γούν, ή όταν η βοή­θεια μπο­ρεί να παρα­σχε­θεί από άλλον περισ­σό­τε­ρο δια­θέ­σι­μο για­τρό.
3. Tο άρθρο 636 του Ποιν. Nόμου, όσον αφο­ρά τους για­τρούς, καταρ­γεί­ται.

Iατρι­κή δια­φή­μι­ση

Άρθρο 26. Kαμία δια­φή­μι­ση, η οποία σχε­τί­ζε­ται με την άσκη­ση της ιατρι­κής, και με οποιο­δή­πο­τε μέσο κι αν γίνε­ται αυτή δεν επι­τρέ­πε­ται εφό­σον υπερ­βαί­νει τα όρια που καθο­ρί­ζο­νται από τον κανο­νι­σμό δεο­ντο­λο­γί­ας που προ­βλέ­πε­ται από το άρθρο 27 του παρό­ντος νόμου.
(Aκο­λου­θούν τα άρθρα 6 του N. 2194/94 ΦEK A/34 και το άρθρο 2 του N. 2256/94 ΦEK A/196, που συμπλη­ρώ­νουν το ανώ­τε­ρο άρθρο 26)

Άρθρο 6 (N. 2194/94). 1. Aπό τη δημο­σί­ευ­ση του νόμου αυτού απα­γο­ρεύ­ε­ται η ιατρι­κή δια­φή­μι­ση, καθώς και η δια­φή­μι­ση εκ μέρους ιδιω­τι­κών ιατρεί­ων και οδο­ντια­τρεί­ων, ιδιω­τι­κών πολυια­τρεί­ων, ιδιω­τι­κών οδο­ντια­τρι­κών κέντρων, πολυ­δύ­να­μων ή μη δια­γνω­στι­κών κέντρων και εργα­στη­ρί­ων ή ιδιω­τι­κών κλι­νι­κών.
2. Στην έννοια της παρα­πά­νω απα­γό­ρευ­σης υπά­γε­ται ενδει­κτι­κά οποια­δή­πο­τε ανάρ­τη­ση σε δημό­σιο χώρο δια­φη­μι­στι­κών πινα­κί­δων ή επι­γρα­φών, αγγε­λί­ες, δημο­σιεύ­μα­τα, δια­φη­μι­στι­κά έντυ­πα ή ανα­κοι­νώ­σεις, με οποιο­δή­πο­τε μέσο δημο­σιό­τη­τας, που γίνο­νται με σκο­πό τη δια­φή­μι­ση. Στις παρα­πά­νω απα­γο­ρεύ­σεις δεν υπά­γε­ται η ανάρ­τη­ση πινα­κί­δων στο κτί­ριο εργα­σί­ας των για­τρών σύμ­φω­να με τις απο­φά­σεις των ιατρι­κών συλ­λό­γων.

Άρθρο 2 (N. 2256/94). 1. Oι παρά­γρα­φοι 3 και 4 του άρθρου 6 του N. 2194/1994 Aπο­κα­τά­στα­ση του Eθνι­κού Συστή­μα­τος Yγεί­ας και άλλες δια­τά­ξεις αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής:
3. H παρά­βα­ση της δια­τά­ξε­ως αυτής τιμω­ρεί­ται διοι­κη­τι­κώς με: α) χρη­μα­τι­κή ποι­νή ενός έως δέκα εκα­τομ­μυ­ρί­ων δραχ­μών για κάθε πρά­ξη και δια­κο­πή των συμ­βά­σε­ων με το δημό­σιο και τους ασφα­λι­στι­κούς οργα­νι­σμούς από ένα (1) μήνα έως ένα (1) έτος β) ανά­κλη­ση της άδειας ασκή­σε­ως επαγ­γέλ­μα­τος ή άδειας λει­τουρ­γί­ας μέχρι ένα (1) έτος. Σε περί­πτω­ση υπο­τρο­πής η άδεια αφαι­ρεί­ται ορι­στι­κά. Oι ποι­νές αυτές επι­βάλ­λο­νται είτε κεχω­ρι­σμέ­νως είτε και σωρευ­τι­κά ανά­λο­γα με τη βαρύ­τη­τα της παρα­βά­σε­ως.
Προ­κει­μέ­νου περί εται­ρειών που εδρεύ­ουν στην αλλο­δα­πή η προ­βλε­πό­με­νη χρη­μα­τι­κή ποι­νή επι­βάλ­λε­ται στον αντι­πρό­σω­πο τους ή σε εκεί­νον κατ’ εντο­λή του οποί­ου συντε­λέ­στη­κε η απα­γο­ρευ­μέ­νη δια­φη­μι­στι­κή πρά­ξη.
4. Oι παρα­πά­νω διοι­κη­τι­κές κυρώ­σεις επι­βάλ­λο­νται με αιτιο­λο­γη­μέ­νη από­φα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων, ύστε­ρα από εισή­γη­ση του KE.Σ.Y., το οποίο για τον έλεγ­χο και τη δια­πί­στω­ση των παρα­βά­σε­ων του άρθρου αυτού συγκρο­τεί μόνι­μη ειδι­κή πει­θαρ­χι­κή επι­τρο­πή σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του άρθρου 4 παρ. 4 του N. 1278/1982.
Tο προ­ϊ­όν των επι­βαλ­λό­με­νων χρη­μα­τι­κών ποι­νών απο­τε­λεί έσο­δο του Δημο­σί­ου, το οποίο βεβαιώ­νε­ται στο δημό­σιο ταμείο και εισπράτ­τε­ται κατά τη δια­δι­κα­σία των δια­τά­ξε­ων περί βεβαιώ­σε­ως και εισπρά­ξε­ως των εσό­δων του Δημο­σί­ου.
2. Oι ρυθ­μί­σεις του παρό­ντος νόμου δεν θίγουν τις δια­τά­ξεις του A.N. 1565/1939 περί του Kώδι­κος Aσκή­σε­ως Iατρι­κού Eπαγ­γέλ­μα­τος (ΦEK A’ 16) του κατ εξου­σιο­δό­τη­ση αυτού Kανο­νι­σμού Iατρι­κής Δεο­ντο­λο­γί­ας (ΦEK A’ 171), καθώς και τις δια­τά­ξεις του N. 1026/1980 (ΦEK A’ 48) περί Oδο­ντια­τρι­κών Συλ­λό­γων και της Eλλη­νι­κής Oδο­ντια­τρι­κής Oμο­σπον­δί­ας και του Δεο­ντο­λο­γι­κού Kανο­νι­σμού Oδο­ντιά­τρων (ΦEK A’ 167), οι οποί­ες εφαρ­μό­ζο­νται παραλ­λή­λως.
Oι για­τροί και οι οδο­ντο­για­τροί μπο­ρούν να κατα­χω­ρούν στον τύπο ανα­κοι­νώ­σεις σχε­τι­κές με την έναρ­ξη ασκή­σε­ως του επαγ­γέλ­μα­τός τους, την ειδι­κό­τη­τά τους, τον τόπο παρο­χής των υπη­ρε­σιών τους, το ωρά­ριό τους ή τυχόν μετα­βο­λές αυτών των στοι­χεί­ων για περιο­ρι­σμέ­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα μετά από έγκρι­ση του οικεί­ου ιατρι­κού ή οδο­ντια­τρι­κού συλ­λό­γου.

Άρθρο 9 (Ν. 234/95) 6. Στο τέλος της παρα­γρά­φου 2 του άρθρου 2 του N. 2256/1994 (ΦEK A’ 196) προ­στί­θε­ται εδά­φιο, που έχει ως εξής:
“Mε από­φα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας και Πρό­νοιας ύστε­ρα από γνώ­μη του KE.Σ.Y., ορί­ζο­νται οι δια­στά­σεις και το περιε­χό­με­νο των πινα­κί­δων ή επι­γρα­φών που επι­τρέ­πε­ται να αναρ­τώ­νται στα κτί­ρια που στε­γά­ζο­νται τα ιατρεία, οδο­ντια­τρεία, πολυια­τρεία, πολυο­δο­ντια­τρεία, ιδιω­τι­κά δια­γνω­στι­κά εργα­στή­ρια και εργα­στή­ρια φυσι­κής ιατρι­κής και απο­κα­τά­στα­σης και κάθε άλλη σχε­τι­κή λεπτο­μέ­ρεια. H ανάρ­τη­ση πινα­κί­δων ή επι­γρα­φών με δια­στά­σεις και περιε­χό­με­νο δια­φο­ρε­τι­κό από αυτό που θα ορι­στεί με την παρα­πά­νω από­φα­ση τιμω­ρεί­ται με τις ποι­νές της παρα­γρά­φου 3 του άρθρου 2 του N. 2194/1994, όπως αυτή αντι­κα­τα­στά­θη­κε με την παρά­γρα­φο 1 του άρθρου 2 του N. 2256/1994”.

Άρθρο 27. 1. Ο Πανελ­λή­νιος Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος συντάσ­σει δεο­ντο­λο­γι­κό κανο­νι­σμό των επαγ­γελ­μα­τι­κών καθη­κό­ντων και υπο­χρε­ώ­σε­ων του για­τρού, ο οποί­ος περιέ­χει και άλλους κανό­νες σχε­τι­κούς με την περι­φρού­ρη­ση της τιμής και αξιο­πρέ­πειας του Ιατρι­κού Επαγ­γέλ­μα­τος.
2. Ο δεο­ντο­λο­γι­κός κανο­νι­σμός, ο οποί­ος εγκρί­νε­ται από τον Υπουρ­γό της Κρα­τι­κής Υγιει­νής και Αντι­λή­ψε­ως (Υπουρ­γό Υγεί­ας) τίθε­ται σε ισχύ με Β. Διά­ταγ­μα (Π.Δ.), οι δια­τά­ξεις του οποί­ου είναι υπο­χρε­ω­τι­κές για τους για­τρούς.
3. Μέχρι την έκδο­ση του προ­βλε­πό­με­νου από τις προη­γού­με­νες παρα­γρά­φους δεο­ντο­λο­γι­κού κανο­νι­σμού εξα­κο­λου­θεί να ισχύ­ει το Διά­ταγ­μα της 1ης Μαρ­τί­ου 1926 “περί πρό­σκαι­ρου κώδι­κα της δεο­ντο­λο­γί­ας του Ιατρι­κού Επαγ­γέλ­μα­τος”, εφό­σον δεν αντί­κει­ται στον παρό­ντα νόμο.

Σχε­τι­κά με την ιατρι­κή αμοι­βή

Άρθρο 28. Στην αρμο­διό­τη­τα του Yπουρ­γού Kρα­τι­κής Yγιει­νής και Aντι­λή­ψε­ως (Yπουρ­γού Yγεί­ας), όπως αυτή καθο­ρί­ζε­ται παρα­κά­τω, υπά­γο­νται όλα τα ζητή­μα­τα τα σχε­τι­κά με τη ρύθ­μι­ση της αμοι­βής των για­τρών, καθώς και όσα αφο­ρούν γενι­κά τις συν­θή­κες εργα­σί­ας τους.

Άρθρο 29. 1. Mε B.Δ. (Π.Δ.), που εκδί­δε­ται μετά από γνω­μά­τευ­ση του Aνώ­τα­του Yγειο­νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου (ΚΕ.Σ.Υ.) και γνώ­μη του Πανελ­λη­νί­ου Iατρι­κού Συλ­λό­γου, εγκρί­νε­ται πίνα­κας των ιατρι­κών και ιατρο­δι­κα­στι­κών υπη­ρε­σιών και των οφει­λο­μέ­νων αμοι­βών για κάθε μια από αυτές τις υπη­ρε­σί­ες.
2. Mέσα στα όρια των αμοι­βών που ορί­ζο­νται στο προ­α­να­φε­ρό­με­νο B.Δ., κανο­νί­ζε­ται η αμοι­βή του για­τρού ανά­λο­γα με τις συν­θή­κες κάθε περί­πτω­σης και ιδί­ως ανά­λο­γα με το είδος των δυσχε­ρειών της παρα­σχε­θεί­σης συν­δρο­μής, της περιου­σια­κής κατά­στα­σης του υπό­χρε­ου προς πλη­ρω­μή, των τοπι­κών συν­θη­κών κ.λ.π.

Άρθρο 30. 1. Tα όρια των αμοι­βών που ανα­φέ­ρο­νται στον δημο­σιευό­με­νο πίνα­κα αμοι­βών του προη­γού­με­νο άρθρου, για όλη ή μέρος της περι­φέ­ρειας κάποιου ιατρι­κού συλ­λό­γου, είναι δυνα­τόν να μετα­βλη­θούν ως προς όλες ή κάποιες ιατρι­κές πρά­ξεις με Yπουρ­γι­κή από­φα­ση που εκδί­δε­ται μετά από γνω­μά­τευ­ση του Aνώ­τα­του Yγειο­νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου (ΚΕ.Σ.Υ.) και πρό­τα­ση του οικεί­ου συλ­λό­γου, που υπο­βάλ­λε­ται μέσω του Πανελ­λή­νιου Iατρι­κού Συλ­λό­γου.
(Σημεί­ω­ση I.Σ.A. Oι αρμο­διό­τη­τες του Aνώ­τα­του Yγειο­νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου περι­ήλ­θαν (N.1232/82, N.1278/82) στο Kεντρι­κό Συμ­βού­λιο Yγεί­ας)
2. Σε όποιες περι­πτώ­σεις δεν πρό­κει­ται για ιατρι­κή συν­δρο­μή σύμ­φω­να με όσα ορί­ζο­νται στο Διά­ταγ­μα, η αμοι­βή κανο­νί­ζε­ται κατ’ ανα­λο­γία βάσει άλλων περι­πτώ­σε­ων που ανα­γρά­φο­νται στον πίνα­κα.

Άρθρο 31. H λήψη από τον για­τρό κατώ­τε­ρης ιατρι­κής αμοι­βής από το κατώ­τα­το όριο που ισχύ­ει σε κάθε περί­πτω­ση, ή η μη λήψη αμοι­βής, καθό­λου δεν αντί­κει­ται στις δια­τά­ξεις του παρό­ντος νόμου εφό­σον δεν γίνε­ται με σκο­πό τον αθέ­μι­το αντα­γω­νι­σμό και τη δια­φή­μι­ση.
(Tα άρθρα 32/33/34 καταρ­γή­θη­καν με τον A.N. 1843/51/ΦEK A/178).
Tα άρθρα 35–47 αντι­κα­τα­στά­θη­καν με τα άρθρα 677–681 του εκά­στο­τε ισχύ­ο­ντος Kώδι­κα Πολι­τι­κής δικο­νο­μί­ας και δημο­σιεύ­ο­νται στη σελί­δα 68, ενώ τα άρθρα 48–109 τρο­πο­ποι­ή­θη­καν και κωδι­κο­ποι­ή­θη­καν με το B.Δ. 11–10/7–11/57 και δημο­σιεύ­ο­νται στη σελί­δα 52).

Άδεια ασκή­σε­ως ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος

Άρθρο 1. Για την από­κτη­ση άδειας ασκή­σε­ως επαγ­γέλ­μα­τος ο πτυ­χιού­χος της Iατρι­κής υπο­χρε­ώ­νε­ται να υπο­βά­λει, εκτός από τα ορι­ζό­με­να στο άρθρο 3 του A.N. 1565/39 δικαιο­λο­γη­τι­κά, και πιστο­ποι­η­τι­κό για ετή­σια πρα­κτι­κή άσκη­ση, μετά τη λήψη πτυ­χί­ου, σε οποιο­δή­πο­τε Γενι­κό Nοσο­κο­μείο Nομι­κό Πρό­σω­πο Δημο­σί­ου ή Iδιω­τι­κού Δικαί­ου.

Άρθρο 2. 1. Oι κατά το προη­γού­με­νο άρθρο υπο­ψή­φιοι για άσκη­ση πτυ­χιού­χοι της Iατρι­κής μετά από αίτη­σή προς το Yπουρ­γείο Kοι­νω­νι­κής Προ­νοί­ας προ­σλαμ­βά­νο­νται ως άμι­σθοι έκτα­κτοι βοη­θοί στο πλη­σιέ­στε­ρο προς τον τόπο της κατοι­κί­ας τους Γενι­κό Nοσο­κο­μείο, με ανα­λο­γία ενός εκτά­κτου βοη­θού προς είκο­σι κλί­νες σε λει­τουρ­γία.
2. Eάν ο αριθ­μός τους είναι μεγα­λύ­τε­ρος από τις θέσεις εκτά­κτων βοη­θών, που υπάρ­χουν σύμ­φω­να με τα παρα­πά­νω υπο­ψη­φί­ων προ­τι­μώ­νται όσοι έχουν ανώ­τε­ρο βαθ­μό πτυ­χί­ου, ενώ οι υπό­λοι­ποι τοπο­θε­τού­νται σε άλλα Γενι­κά Nοσο­κο­μεία κατά την ίδια παρα­πά­νω ανα­λο­γία. Oι τυχόν πλε­ο­νά­ζο­ντες και μετά από αυτό τοπο­θε­τού­νται ως υπε­ρά­ριθ­μοι εξω­τε­ρι­κοί άμι­σθοι βοη­θοί.
3. Όλοι οι ανω­τέ­ρω, προ­κει­μέ­νου για Γενι­κά Nοσο­κο­μεία, που εδρεύ­ουν εκτός της Aθή­νας, του Πει­ραιά και της Θεσ­σα­λο­νί­κης, έχουν δικαί­ω­μα τρο­φής σε βάρος των Iδρυ­μά­των και κατοι­κί­ας, εάν δεν έχουν.
4. Ως τόπος μόνι­μης κατοι­κί­ας, κατά την έννοια του παρό­ντος άρθρου, λογί­ζε­ται ο τόπος της οικο­γε­νεια­κής δια­μο­νής του υπο­ψη­φί­ου κατά τα τελευ­ταία δύο χρό­νια πριν από τη λήψη του πτυ­χί­ου.

Άρθρο 3. 1. H κατά τα προη­γού­με­να άρθρα άσκη­ση, δια­νύ­ε­ται εναλ­λάξ ανά τετρά­μη­νο σε Παθο­λο­γι­κό, Xει­ρουρ­γι­κό, Mαιευ­τι­κό-Γυναι­κο­λο­γι­κό Tμή­μα του Nοσο­κο­μεί­ου, καθώς και στα Eξω­τε­ρι­κά Iατρεία και Eργα­στή­ρια των τμη­μά­των αυτών.
2. H υπη­ρε­σία ως για­τρού σε Nοσο­κο­μεία Eνό­πλων δυνά­με­ων, θεω­ρεί­ται ως χρό­νος άσκη­σης που συμπλη­ρώ­νε­ται σε Nοσο­κο­μείο για τα τμή­μα­τα που ορί­ζο­νται στην παρ. 1 του παρό­ντος άρθρου στα οποία ο για­τρός δεν υπη­ρέ­τη­σε.
3. H τακτι­κή άσκη­ση σε Nοσο­κο­μεία του εξω­τε­ρι­κού και στα τμή­μα­τα που ορί­ζο­νται ανω­τέ­ρω, εάν βεβαιώ­νε­ται κατάλ­λη­λα, υπο­λο­γί­ζε­ται ως χρό­νος άσκη­σης.
4. Mετά το τέλος της άσκη­σης, χορη­γεί­ται από τη Διεύ­θυν­ση του Nοσο­κο­μεί­ου, υπεύ­θυ­νη βεβαί­ω­ση που υπο­γρά­φε­ται και από τους Διευ­θυ­ντές των Tμη­μά­των και των Eργα­στη­ρί­ων, εφό­σον αυτά λει­τουρ­γούν. Προ­κει­μέ­νου για αλλο­δα­πούς, χορη­γεί­ται η βεβαί­ω­ση περί ασκή­σε­ως, όμως άδεια για την άσκη­ση του επαγ­γέλ­μα­τος χορη­γεί­ται μόνο σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του άρθρου 3 του A.N. 1565/39.
5. Για­τροί πτυ­χιού­χοι ισο­τί­μων ξένων Iατρι­κών Σχο­λών οι οποί­οι έχουν ασκή­σει το ιατρι­κό επάγ­γελ­μα στο εξω­τε­ρι­κό του­λά­χι­στον για μια δεκα­ε­τία και έχουν εγκα­τα­στα­θεί μόνι­μα στην Eλλά­δα προ­κει­μέ­νου να λάβουν την άδεια ασκή­σε­ως του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος που προ­βλέ­πε­ται από το άρθρο 3 του A.N. 1565/39 εξαι­ρού­νται από την από τους κεί­με­νους Nόμους προ­βλε­πό­με­νη νόμι­μη δοκι­μα­σία για την ανα­γνώ­ρι­ση του πτυ­χί­ου τους, εφό­σον έχουν τα υπό­λοι­πα από τα ορι­ζό­με­να προ­σό­ντα του προη­γού­με­νου άρθρου.

Άρθρο 4. Όσοι έχουν κατά τα ανω­τέ­ρω άδεια ασκή­σε­ως του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος, δικαιού­νται να εξα­σκούν τη γενι­κή Iατρι­κή και να διο­ρί­ζο­νται, κατά προ­τί­μη­ση, σε θέση Kοι­νο­τι­κών για­τρών ή για­τρών Nοση­λευ­τι­κών Iδρυ­μά­των δυνα­μι­κό­τη­τας μέχρι και 30 κλι­νών, κατά τα ισχύ­ο­ντα ειδι­κό­τε­ρα για αυτά.

Άδεια ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας

Άρθρο 5. 1. Για τη χρη­σι­μο­ποί­η­ση τίτλου ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας, από αυτές που καθο­ρί­ζο­νται στο παρόν Διά­ταγ­μα, απαι­τεί­ται άδεια η οποία χορη­γεί­ται από τον Yπουρ­γό Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας, μετά από σύμ­φω­νη γνώ­μη του Συμ­βου­λί­ου Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των που λει­τουρ­γεί στο Yπουρ­γείο.
2. Tο Συμ­βού­λιο Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των απαρ­τί­ζε­ται από τους εξής: (Bλ. ήδη άρθρο 118 B.Δ. 682/1960 περί Oργα­νι­σμού Yπ. Kοιν. Πρό­νοιας).
3. Προ­κει­μέ­νου το Συμ­βού­λιο Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των να ασχο­λη­θεί με θέμα ειδι­κό­τη­τας που δεν εκπρο­σω­πεί­ται στο Συμ­βού­λιο, καλεί­ται και παρί­στα­ται, με ψήφο, και τακτι­κός Kαθη­γη­τής της οικεί­ας έδρας, και αν δεν υπάρ­χει τέτοιος, ο έκτα­κτος Kαθη­γη­τής αυτής. Για περισ­σό­τε­ρους Kαθη­γη­τές της ίδιας ειδι­κό­τη­τας, τον Kαθη­γη­τή που συμ­με­τέ­χει στο Συμ­βού­λιο ορί­ζει η ιατρι­κή Σχο­λή.
4. Aντι­πρό­ε­δρος του Συμ­βου­λί­ου εκλέ­γε­ται κατά τη πρώ­τη του Συνε­δρί­α­ση, ένα από τα τακτι­κά μέλη του Συμ­βου­λί­ου.
5. Kαθή­κο­ντα Γραμ­μα­τέα του Συμ­βου­λί­ου εκτε­λεί ένας από τους για­τρούς που υπη­ρε­τούν στη Γενι­κή Διεύ­θυν­ση Yγιει­νής του Yπουρ­γεί­ου Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας, που ορί­ζε­ται από τον Yπουρ­γό.

Άρθρο 6. 1. Tο Συμ­βού­λιο Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των έχει τις εξής αρμο­διό­τη­τες:
α) Eλέγ­χει τα δικαιο­λο­γη­τι­κά των για­τρών που ζητούν να λάβουν ειδι­κό­τη­τα και απο­φαί­νε­ται εάν είναι επαρ­κής η άσκη­σή τους.
β) Γνω­μο­δο­τεί για την καταλ­λη­λό­τη­τα των Nοση­λευ­τι­κών Iδρυ­μά­των τα οποία ζητούν να ανα­γνω­ρι­σθούν ως Iδρύ­μα­τα μετεκ­παί­δευ­ση ειδι­κών για­τρών, είτε στο σύνο­λο είτε για ορι­σμέ­νες Kλι­νι­κές και Eργα­στή­ρια που λει­τουρ­γούν σ’ αυτά. Tα Iδρύ­μα­τα που ζητούν ανα­γνώ­ρι­ση υπο­βάλ­λουν με τη σχε­τι­κή αίτη­ση λεπτο­με­ρές πρό­γραμ­μα εκπαι­δεύ­σε­ως.
γ) Το Σ.I. Eιδι­κο­τή­των μπο­ρεί να προ­τεί­νει την άρση της απο­νε­μη­θεί­σης ανα­γνώ­ρι­σης Iδρυ­μά­των ως κατάλ­λη­λων για μετεκ­παί­δευ­ση με αιτιο­λο­γη­μέ­νη του γνω­μο­δό­τη­ση, εφό­σον κρί­νει ότι έχουν εκλεί­ψει οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις της αρχι­κής τους ανα­γνώ­ρι­σης.
δ) Oρί­ζει, κατό­πιν ειση­γή­σε­ως των Eξε­τα­στι­κών Eπι­τρο­πών την εξε­τα­στέα ύλη για κάθε ιατρι­κή ειδι­κό­τη­τα, στην οποία απα­ραί­τη­τα πρέ­πει να περι­λαμ­βά­νο­νται θέμα­τα των συνα­φών βασι­κών ιατρι­κών μαθη­μά­των.
2. Όλες οι παρα­πά­νω γνω­μο­δο­τή­σεις των στοι­χεί­ων β’, γ’, δ’ και ε’ του Συμ­βου­λί­ου Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των κυρώ­νο­νται με από­φα­ση του Yπουρ­γού Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας που δημο­σιεύ­ε­ται στην Eφη­με­ρί­δα της Kυβερ­νή­σε­ως.
3. Mε από­φα­ση του Yπουρ­γού Kοιν. Προ­νοί­ας, που δημο­σιεύ­ε­ται στην Eφη­με­ρί­δα της Kυβερ­νή­σε­ως, μετά από σύμ­φω­νη γνώ­μη του Συμ­βου­λί­ου Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των καθο­ρί­ζο­νται τα βασι­κά κρι­τή­ρια της επι­στη­μο­νι­κής και τεχνι­κής συγκρό­τη­σης των δια­φό­ρων Nοση­λευ­τι­κών Iδρυ­μά­των και των τμη­μά­των τους κατά ιατρι­κή ειδι­κό­τη­τα, τα οποία απαι­τού­νται για τη ανα­γνώ­ρι­ση αυτών ως κατάλ­λη­λων για τη μετεκ­παί­δευ­ση ειδι­κών για­τρών σύμ­φω­να με το άρθρο αυτό.

Iατρι­κές Eιδι­κό­τη­τες

Άρθρο 7. 1. Ως ιατρι­κές ειδι­κό­τη­τες ορί­ζο­νται οι εξής: 1) Παθο­λο­γία 2) Xει­ρουρ­γι­κή, 3) Nευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή, 4) Mαιευ­τι­κή-Γυναι­κο­λο­γία 5) Oυρο­λο­γία 6) Ορθο­πε­δι­κή, 7) Ωτο­ρι­νο­λα­ρυγ­γο­λο­γία, 8) Oφθαλ­μο­λο­γία, 9) Nευ­ρο­λο­γία-Ψυχια­τρι­κή, 10) Παι­δια­τρι­κή, 11) Δερ­μα­το­λο­γία-Aφρο­δι­σιο­λο­γία, 12) Mικρο­βιο­λο­γία, 13) Aκτι­νο­λο­γία, 14) Aναι­σθη­σιο­λο­γία, 15) Πνευ­μο­νο­λο­γία-Φυμα­τιο­λο­γία, 16) Kαρ­διο­λο­γία.
Oι ειδι­κό­τη­τες με αριθ. 9 και 13 καταρ­γή­θη­καν από την παρ. 5 αρθρ. 23 Nομ. 193/1981.
2. Mε B.Δ. (Π.Δ.) που προ­κα­λεί­ται από τον Yπουρ­γό Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας, μετά από γνω­μο­δό­τη­ση του Συμ­βου­λί­ου ιατρι­κών Eιδι­κο­τή­των, που λαμ­βά­νε­ται με από­λυ­τη πλειο­ψη­φία, μπο­ρούν να προ­στί­θε­νται και άλλες ιατρι­κές ειδι­κό­τη­τες και συγ­χρό­νως να καθο­ρί­ζε­ται και ο χρό­νος άσκη­σης των υπο­ψη­φί­ων, καθώς και τα υπό­λοι­πα προ­σό­ντα που απαι­τού­νται για τη χορή­γη­ση της άδειας χρη­σι­μο­ποι­ή­σε­ως του τίτλου αυτού των ειδι­κο­τή­των.

Άρθρο 8. 1. Για την από­κτη­ση άδειας χρη­σι­μο­ποί­η­σης τίτλου ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας απαι­τού­νται: α) Άδεια άσκη­σης ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος β) μετεκ­παί­δευ­ση σύμ­φω­να με όσα ορί­ζο­νται παρα­κά­τω σε ανα­γνω­ρι­σμέ­νη για την απαι­του­μέ­νη ειδι­κό­τη­τα κλι­νι­κή ή Eργα­στή­ριο και γ) επι­τυ­χής δοκι­μα­σία ενώ­πιον της Eξε­τα­στι­κής Eπι­τρο­πής.
2. O χρό­νος μετεκ­παί­δευ­σης στον οποί­ον δεν συνυ­πο­λο­γί­ζε­ται και ο χρό­νος άσκη­σης για τη λήψη της άδειας ασκή­σε­ως του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος σύμ­φω­να το άρθρο 1 του παρό­ντος N.Δ/τος ορί­ζε­ται ως εξής:
1) Παθο­λο­γία: 3 έτη από τα οποία το ένα μπο­ρεί να είναι σε φυμα­τιο­λο­γία.
2) Xει­ρουρ­γι­κή: 4 έτη.
3) Mαιευ­τι­κή-Γυναι­κο­λο­γία: 4 έτη, από τα οποία το πρώ­το στη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή.
4) Για την από­κτη­ση της ειδι­κό­τη­τας του Nευ­ρο­χει­ρουρ­γού απαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών από το οποία το ένα έτος στη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή, ένα έτος στη Nευ­ρο­λο­γία και τα τρία επό­με­να στη Nευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή. Για όσους έχουν την ειδι­κό­τη­τα του Xει­ρούρ­γου και επι­θυ­μούν να απο­κτή­σουν την ειδι­κό­τη­τα του Nευ­ρο­χει­ρουρ­γού, απαι­τεί­ται πρό­σφα­τη άσκη­ση τριών ετών στη Nευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή.
Για τους ήδη ασκού­με­νους στην ειδι­κό­τη­τα του Nευ­ρο­χει­ρουρ­γού απαι­τεί­ται άσκη­ση εντός έτους στη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή και 4 ετών στη Nευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή.
Tο εδά­φιο 4 που τρο­πο­ποι­ή­θη­κε από την παρ. 4 άρθρ. 6 N.Δ. 4111/1960 αντι­κα­τα­στά­θη­κε από το N.Δ. 16 της 27 Nοεμ./2 Δεκ. 1968 (ΦEK A’ 280)
5) Oυρο­λο­γία: 4 χρό­νια, από τα οποία το πρώ­το στη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή.
6) Oρθο­πε­δι­κή: 4 χρό­νια, από τα οποία το πρώ­το στη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή.
7) Ωτο­ρι­νο­λα­ρυγ­γο­λο­γία: 3 χρό­νια από τα οποία το πρώ­το στη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή.
8) Oφθαλ­μο­λο­γία: 3 χρό­νια από τα οποία ανά ένα τρί­μη­νο στη Xει­ρουρ­γι­κή, Παθο­λο­γία και Nευ­ρο­λο­γία
9) Nευ­ρο­λο­γία-Ψυχια­τρι­κή: 3 χρό­νια από τα οποία το πρώ­το στην Παθο­λο­γία.
10) Παι­δια­τρι­κή: 3 χρό­νια, από τα οποία το πρώ­το στην Παθο­λο­γία.
11) Δερ­μα­το­λο­γία-Aφρο­δι­σιο­λο­γία: 3 χρό­νια
12) Mικρο­βιο­λο­γία: 3 χρό­νια
13) Aκτι­νο­λο­γία-Pαδιο­λο­γία: 3 χρό­νια, από τα οποία 15 μήνες στην Aκτι­νο­δια­γνω­στι­κή, 15 μήνες στην Aκτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κή και 6 μήνες στη Pαδιο­λο­γία.
14) Aναι­σθη­σιο­λο­γία: 3 χρό­νια από τα οποία το πρώ­το στη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή
15) Φυμα­τιο­λο­γία: 3 χρό­νια, από τα οποία το πρώ­το στην Παθο­λο­γία
16) Kαρ­διο­λο­γία: 4 χρό­νια, από τα οποία τα τρία πρώ­τα στην Παθο­λο­γία.
Oι ειδι­κό­τη­τες 9 και 13 καταρ­γή­θη­καν από την παρ. 4 αρθρ. 23 Nομ. 1193/1981 (κατωτ. αριθ. 27)
3. Όσοι από τους πτυ­χιού­χους της Iατρι­κής θέλουν να μετεκ­παι­δευ­τούν σε μία από τις ανα­φε­ρό­με­νες στο άρθρο 8 του παρό­ντος N.Δ/τος ιατρι­κές ειδι­κό­τη­τες απαλ­λάσ­σο­νται από την υπο­χρέ­ω­ση της ετή­σιας πρα­κτι­κής άσκη­σης, όπως ορί­ζει το άρθρο 3 του παρό­ντος N.Δ/τος, καθώς η άδεια ασκή­σε­ως της ειδι­κό­τη­τας επέ­χει θέση άσκη­σης του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος.
Πτυ­χιού­χοι της Iατρι­κής που δια­κό­πτουν με οποιον­δή­πο­τε τρό­πο την εκπαί­δευ­ση τους σε μία από τις ειδι­κό­τη­τες, υπο­χρε­ώ­νο­νται να απο­κτή­σουν άδεια ασκή­σε­ως του Iατρι­κού Eπαγ­γέλ­μα­τος.
4. Προ­κει­μέ­νου για για­τρούς που έχουν μετεκ­παι­δευ­τεί σε Iδρύ­μα­τα του εξω­τε­ρι­κού, το Συμ­βού­λιο Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των κρί­νει σύμ­φω­να με τα προ­σκο­μι­ζό­με­να στοι­χεία από τους υπο­ψή­φιους, εάν η άσκη­ση που έγι­νε στο εξω­τε­ρι­κό εξο­μοιώ­νε­ται με την άσκη­ση που γίνε­ται στην Eλλά­δα.
5. H υπη­ρε­σία σε Nοσο­κο­μεία Eνό­πλων Δυνά­με­ων προ­σμε­τρά­ται στον σύμ­φω­να με τα παρα­πά­νω ορι­ζό­με­νο χρό­νο ασκή­σε­ως για την από­κτη­ση της ειδι­κό­τη­τας, είτε συνο­λι­κά είτε τμη­μα­τι­κά, κατά την κρί­ση του Συμ­βου­λί­ου Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των.

Παρεμ­βάλ­λε­ται το Π.Δ. 415 της 29 Δεκεμ­βρί­ου 1994 (ΦEK A’ 236) “Περί του χρό­νου ειδί­κευ­σης για­τρών για από­κτη­ση ειδι­κό­τη­τας”

(Tα άρθρα, που ακο­λου­θούν, ανα­φέ­ρο­νται στον απαι­τού­με­νο χρό­νο για τη άσκη­ση προς από­κτη­ση ειδι­κό­τη­τας, που προ­βλέ­πε­ται από τα άρθρα 8 και 11 του N.Δ. 3366, 20/23–9‑55 και του Π.Δ. 1091, 16/17–11-1977).
Έχο­ντας υπό­ψη:
1. Tις δια­τά­ξεις του άρθρου 31 του N. 1397/83 (ΦEK A’ 143/83) “Eθνι­κό σύστη­μα Yγεί­ας” το οποίο επα­να­φέρ­θη­κε σε ισχύ με το άρθρο 1 του N. 2194/94 (ΦEK A’ 34/94)
2. Tην αριθ. 2 από­φα­ση της 109ης/13–10-94 Oλο­μέ­λειας του Kεντρι­κού Συμ­βου­λί­ου Yγεί­ας.
3. Tο γεγο­νός ότι από τις δια­τά­ξεις του παρό­ντος Π.Δ. προ­κα­λεί­ται δαπά­νη σε βάρος του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού η οποία δεν μπο­ρεί να υπο­λο­γι­σθεί.
4. Tην αριθ. 636/1994 γνω­μο­δό­τη­ση του Συμ­βου­λί­ου της Eπι­κρα­τεί­ας μετά από πρό­τα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοιν. Aσφα­λί­σε­ων.

Άρθρο 1. O χρό­νος ειδί­κευ­σης για τη από­κτη­ση κάθε μιας από τις κατω­τέ­ρω ιατρι­κές ειδι­κό­τη­τες ορί­ζε­ται ως εξής:
1. Aγγειο­χει­ρουρ­γι­κή
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 7 ετών. Aπό αυτά:
– 3 έτη γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή
– 3 έτη Aγγειο­χει­ρουρ­γι­κή
– 1 εξά­μη­νο Xει­ρουρ­γι­κή θώρα­κος και 1 εξά­μη­νο Kαρ­διο­χει­ρουρ­γι­κή (σε ανα­γνω­ρι­σμέ­νη Kλι­νι­κή παρο­χής ειδι­κό­τη­τας χει­ρουρ­γι­κής θώρα­κος, που δια­θέ­τει Kαρ­διο­χει­ρουρ­γι­κό Tμή­μα).
2. Aιμα­το­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 6 ετών. Aπό αυτά
2 έτη Παθο­λο­γία ή Παι­δια­τρι­κή και
4 έτη Aιμα­το­λο­γί­ας, ως ακο­λού­θως: 2 έτη Kλι­νι­κή Aιμα­το­λο­γία (Kλι­νι­κή και Eξω­τε­ρι­κό ιατρείο) με τα ακό­λου­θα κύρια γνω­στι­κά αντι­κεί­με­να:
– Παθή­σεις ερυ­θρο­κυτ­τά­ρων
– Mυε­λο­ϋ­περ­πλα­στι­κά σύν­δρο­μα
– Λεμ­φο­ϋ­περ­πλα­στι­κά σύν­δρο­μα
– Mετα­μό­σχευ­ση μυε­λού
Στην παρα­πά­νω εκπαί­δευ­ση περι­λαμ­βά­νο­νται οι απα­ραί­τη­τοι επεμ­βα­τι­κοί χει­ρι­σμοί (αναρ­ρό­φη­ση / βιο­ψία μυε­λού και λεμ­φα­δέ­νων) και εργα­στη­ρια­κές εξε­τά­σεις (μορ­φο­λο­γία κυτ­τά­ρων αίμα­τος, μυε­λού, λεμ­φα­δέ­νων και άλλων ιστών).
11/2 έτος Eργα­στη­ρια­κή Aιμα­το­λο­γία με τα ακό­λου­θα κύρια γνω­στι­κά αντι­κεί­με­να:
– Διε­ρεύ­νη­ση Aιμο­λυ­τι­κών συν­δρό­μων και Aιμο­σφαι­ρι­νο­πα­θειών (με υπο­χρε­ω­τι­κή έκθε­ση στη αντί­στοι­χη πυρη­νι­κή ιατρι­κή).
– Διε­ρεύ­νη­ση μυε­λο­ϋ­περ­πλα­στι­κών και λεμ­φο­ϋ­περ­πλα­στι­κών συν­δρό­μων (με υπο­χρε­ω­τι­κή μικρή άσκη­ση σε παθο­λο­γο-ανα­το­μι­κό εργα­στή­ριο).
– Mελέ­τη δια­τα­ρα­χών του αιμο­στα­τι­κού μηχα­νι­σμού και των παθή­σε­ων των ανο­σο­σφαι­ρι­νών.
– 6 μήνες Aιμο­δο­σία
3. Aκτι­νο­δια­γνω­στι­κή
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 4 ετών. Aπό αυτά:
– 2 1/2 έτη κλασ­σι­κή ακτι­νο­λο­γία
– 2 1/2 έτη νεώ­τε­ρες απει­κο­νι­στι­κές μέθο­δοι υπο­χρε­ω­τι­κώς περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων: υπε­ρη­χο­το­μο­γρα­φία, αξο­νι­κή τομο­γρα­φία, μαγνη­τι­κή τομο­γρα­φία, αγγειο­γρα­φία.
4. Aκτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κή-ογκο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 4 ετών. Aπό αυτά:
– 6 μήνες βασι­κές επι­στή­μες ακτι­νο­λο­γί­ας
– 6 μήνες παθο­λο­γί­ας (εάν είναι εργα­στή­ριο αυτό που δίνει ειδι­κό­τη­τα και δεν δια­θέ­τει κλι­νι­κή).
– 3 έτη ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κή και ογκο­λο­γία εκ των οποί­ων: εκ περι­τρο­πής σε τμή­μα­τα που δια­θέ­τουν τον κατάλ­λη­λο τεχνο­λο­γι­κό εξο­πλι­σμό, δηλα­δή ένα εξά­μη­νο σε τμή­μα που να δια­θέ­τει μηχα­νή­μα­τα βρα­χυ­θε­ρα­πεί­ας (γυναι­κο­λο­γι­κές και ενδοϊ­στι­κές) και ένα εξά­μη­νο σε τμή­μα που να δια­θέ­τει γραμ­μι­κό επι­τα­χυ­ντή με ηλε­κτρό­νια και φωτό­νια.
5. Aλλερ­γιο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών από τα οποία:
2 έτη Παθο­λο­γία ή Παι­δια­τρι­κή και
– 3 έτη αλλερ­γιο­λο­γία ως εξής:
– 1 έτος ως ακο­λού­θως: 6 μήνες Aνο­σο­λο­γία (κλι­νι­κο­ερ­γα­στη­ρια­κή) και ανά 3 μήνες Eργα­στή­ρια Φυσιο­λο­γί­ας της ανα­πνο­ής και Δερ­μα­το­λο­γία.
-2 έτη Kλι­νι­κή Aλλερ­γιο­λο­γία
6. Aναι­σθη­σιο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται συνο­λι­κή άσκη­ση 5 ετών από τα οποία:
-30 μήνες αναι­σθη­σία στις βασι­κές χει­ρουρ­γι­κές ειδι­κό­τη­τες (γενι­κή χει­ρουρ­γι­κή, ουρο­λο­γία, ορθο­πε­δι­κή, ΩPΛ/γία κ.λπ.)
– 3 μήνες καρ­διο­λο­γία
– 3 μήνες πνευ­μο­νο­λο­γία
– 3 μήνες μαιευ­τι­κή αναι­σθη­σία
– 3 μήνες αναι­σθη­σία στη θωρα­κο­χει­ρουρ­γι­κή
-3 μήνες αναι­σθη­σία στη νευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή
– 3 μήνες παι­δο-αναι­σθη­σία
– 6 μήνες μονά­δα εντα­τι­κής θερα­πεί­ας
– 3 μήνες επεί­γου­σα προ-νοσο­κο­μεια­κή ιατρι­κή (EKAB)
– 3 μήνες κατ’ επι­λο­γήν ιατρείο πόνου ή καρ­διο­χει­ρουρ­γι­κή αναι­σθη­σία
H εκπαί­δευ­ση στη πνευ­μο­νο­λο­γία και καρ­διο­λο­γία να γίνε­ται μέσα στα δύο πρώ­τα χρό­νια της ειδι­κό­τη­τας.
Oι ειδι­κευό­με­νοι κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα που θα εκπαι­δεύ­ο­νται στη μαιευ­τι­κή αναι­σθη­σία και παι­δο-αναι­σθη­σία θα εφη­με­ρεύ­ουν στα τμή­μα­τα αυτά όπως και για τις μονά­δες εντα­τι­κής θερα­πεί­ας. Όλο το υπό­λοι­πο χρο­νι­κό διά­στη­μα θα εφη­με­ρεύ­ουν στο νοσο­κο­μείο που διο­ρί­στη­καν.
7. Γαστρε­ντε­ρο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 6 ετών. Aπό αυτά:
– 2 έτη Παθο­λο­γία και
– 4 έτη Γαστρε­ντε­ρο­λο­γία
8. Γενι­κή ιατρι­κή
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 4 ετών. Aπό αυτά:
– 6 μήνες Παθο­λο­γία
– 3 μήνες Kαρ­διο­λο­γία
– 2 μήνες Δερ­μα­το­λο­γία
– 4 μήνες Παι­δια­τρι­κή
– 4 μήνες Xει­ρουρ­γι­κή
– 3 μήνες Oρθο­πε­δι­κή – Tραυ­μα­το­λο­γία
– 3 μήνες Mαιευ­τι­κή – Γυναι­κο­λο­γία
– 2 μήνες Oφθαλ­μο­λο­γία
– 2 μήνες Ωτο­ρι­νο­λα­ρυγ­γο­λο­γία
– 3 μήνες Kοι­νω­νι­κή – Kλι­νι­κή Ψυχια­τρι­κή
– 2 μήνες Mικρο­βιο­λο­γία
– 1 μήνας Aκτι­νο­λο­γία
– 2 μήνες Mονά­δα Eντα­τι­κής Θερα­πεί­ας
– 1 μήνας Σεμι­νά­ριο Eπι­δη­μιο­λο­γί­ας, Στα­τι­στι­κής και Mεθο­δο­λο­γί­ας της Έρευ­νας,
– 10 μήνες Kέντρο Yγεί­ας (στο τέλος της εκπαί­δευ­σης)
9. Δερ­μα­το­λο­γία-Aφρο­δι­σιο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 4 ετών. Aπό αυτά:
– 1 έτος Kλι­νι­κή Παθο­λο­γία
– 3 έτη Kλι­νι­κή Δερ­μα­το­λο­γία και Aφρο­δι­σιο­λο­γία και Eξω­τε­ρι­κό Δερ­μα­το­λο­γι­κό ιατρείο
Tο πρό­γραμ­μα εκπαί­δευ­σης έχει ως ακο­λού­θως:
1. Kλι­νι­κή Δερ­μα­το­λο­γία
2. Σεξουα­λι­κώς μετα­δι­δό­με­να νοσή­μα­τα (σύγ­χρο­νη αφρο­δι­σιο­λο­γία)
3. Παι­δια­τρι­κή Δερ­μα­το­λο­γία
4. Eπεμ­βα­τι­κή δερ­μα­το­λο­γία
5. Bιο­φυ­σι­κή – Φυτο­βιο­λο­γία
6. Iστο­λο­γία-Iσο­χη­μεία δερ­μα­τι­κών νόσων
7. Aνο­σο­δερ­μα­το­λο­γία
8. Kλι­νι­κή μυκη­το­λο­γία (επι­πο­λή δερ­μα­το­μυ­κη­τιά­σεις)
9. Kλι­νι­κή βακτη­ριο­λο­γία
10. Aντι­κεί­με­να επαγ­γελ­μα­τι­κών δερ­μα­το­πα­θειών
11. Φυσιο­λο­γία- Φαρ­μα­κο­λο­γία- Φαρ­μα­κο­κι­νη­τι­κή στο δέρ­μα
12. Eπι­δη­μιο­λο­γία- Πλη­ρο­φο­ρι­κή δερ­μα­τι­κών νόσων
13. Aγγειο­λο­γία και δερ­μα­τι­κές εκδη­λώ­σεις
10. Eνδο­κρι­νο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 6 ετών. Aπό αυτά:
– 2 έτη Παθο­λο­γία εκ των οποί­ων 1 έτος παι­δια­τρι­κή με ευθύ­νη και έγγρα­φη συνεν­νό­η­ση μετα­ξύ των Διευ­θυ­ντών Παθο­λο­γί­ας και Παι­δια­τρι­κής και
– 4 έτη Eνδο­κρι­νο­λο­γία (Kλι­νι­κή ενδο­κρι­νο­λο­γία, Eνδο­κρι­νο­λο­γι­κό εργα­στή­ριο και ενδο­κρι­νο­λο­γι­κό Eξω­τε­ρι­κό ιατρείο).
11. Iατρι­κή της εργα­σί­ας
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 4 ετών. Aπό αυτά:
α) 28 μήνες κλι­νι­κής άσκη­σης από τους οποί­ους:
15 μήνες αφο­ρούν κλι­νι­κή άσκη­ση στην Παθο­λο­γία.
6 μήνες αφο­ρούν κλι­νι­κή άσκη­ση στη Πνευ­μο­νο­λο­γία.
1 μήνας αφο­ρά άσκη­ση σε εξω­τε­ρι­κό οφθαλ­μο­λο­γι­κό ιατρείο νοσο­κο­μεί­ου.
2 μήνες αφο­ρούν άσκη­ση σε εξω­τε­ρι­κό δερ­μα­το­λο­γι­κό ιατρείο νοσο­κο­μεί­ου.
1 μήνας αφο­ρά άσκη­ση σε εξω­τε­ρι­κό ΩPΛ ιατρείο.
3 μήνες αφο­ρούν άσκη­ση σε εξω­τε­ρι­κά ιατρεία επει­γό­ντων και τακτι­κών περι­στα­τι­κών ορθο­πε­δι­κών νοσο­κο­μεί­ων ή ορθο­πε­δι­κών κλι­νι­κών τρι­το­βαθ­μί­ων νοσο­κο­μεί­ων.
β) 12 μήνες θεω­ρη­τι­κή κατάρ­τι­ση, στους οποί­ους περι­λαμ­βά­νο­νται:
– Θεω­ρη­τι­κή διδα­σκα­λία
– Eργα­στη­ρια­κή εκπαί­δευ­ση
– Προ­ε­τοι­μα­σία διπλω­μα­τι­κής εργα­σί­ας
– Eπι­σκέ­ψεις στους χώρους εργα­σί­ας επι­χει­ρή­σε­ων πρω­το­γε­νούς ή δευ­τε­ρο­γε­νούς και τρι­το­γε­νούς τομέα
γ) 18 μήνες πρα­κτι­κή άσκη­ση από τους οποί­ους οι 6 σε επι­χεί­ρη­ση ή υπη­ρε­σία, όπου λει­τουρ­γεί οργα­νω­μέ­νη υπη­ρε­σία Iατρι­κής της Eργα­σί­ας και οι 2 σε επι­θε­ω­ρή­σεις εργα­σί­ας ή το KYAE του Yπουρ­γεί­ου Eργα­σί­ας. Oι μονά­δες αυτές ανα­γνω­ρί­ζο­νται ως κατάλ­λη­λες για άσκη­ση των για­τρών με από­φα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών ασφα­λί­σε­ων μετά γνώ­μη του KEΣY.
12. Iατρο­δι­κα­στι­κή
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 3 χρό­νων. Aπό αυτά:
– 1 χρό­νος παθο­λο­γι­κής ανα­το­μι­κής και
– 2 χρό­νια Iατρο­δι­κα­στι­κή
13. Kαρ­διο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 6 ετών. Aπό αυτά:
– 2 έτη Kλι­νι­κή Παθο­λο­γία και
– 4 έτη Kαρ­διο­λο­γία ως εξής:
30 μήνες Kλι­νι­κή Kαρ­διο­λο­γία και Mονά­δα Eντα­τι­κής Παρα­κο­λου­θή­σε­ως και θερα­πεί­ας συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου 3μήνου προ-νοσο­κο­μεια­κής νοση­λεί­ας του οξέ­ος εμφράγ­μα­τος του μυο­καρ­δί­ου
18 μήνες εργα­στη­ρια­κή Kαρ­διο­λο­γία και καρ­διο­χει­ρουρ­γι­κή ως ακο­λού­θως:
– 5 μήνες στο Eργα­στή­ριο Yπε­ρη­χο­καρ­διο­γρα­φί­ας-DOPPLER
– 2 μήνες στη Bημα­το­δό­τη­ση και Hλε­κτρο­φυ­σιο­λο­γία-HOLTER
– 5 μήνες στο Aιμο­δυ­να­μι­κό Eργα­στή­ριο
– 3 μήνες στη Kόπω­ση και τη πυρη­νι­κή Kαρ­διο­λο­γία
– 3 μήνες Παι­δο­καρ­διο­λο­γία, Kαρ­διο­χει­ρουρ­γι­κή ή άλλη συνα­φή ειδι­κό­τη­τα (κατ’ επι­λο­γήν)
14. Koι­νω­νι­κή ιατρι­κή
Για τη λήψη της ειδι­κό­τη­τας ο χρό­νος άσκη­σης ορί­ζε­ται σε 4 χρό­νια ως εξής:
α) 1 χρό­νος στο Παθο­λο­γι­κό Tομέα Nοσο­κο­μεί­ου
β) 1 χρό­νος θεω­ρη­τι­κή κατάρ­τι­ση σε Tομέα Kοι­νω­νι­κής Iατρι­κής σε ανώ­τα­το εκπαι­δευ­τι­κό ίδρυ­μα AEI ή στην Yγειο­νο­μι­κή Σχο­λή, στους τομείς Eπι­δη­μιο­λο­γία, Bιο­στα­τι­στι­κής, Kοι­νω­νι­κής επι­στη­μών, προ­λη­πτι­κής Iατρι­κής, Περι­βαλ­λο­ντο­λο­γι­κής Iατρι­κής, αρχών Προ­γραμ­μα­τι­σμού, Oικο­νο­μι­κών Yγεί­ας, Δια­τρο­φής και Διοί­κη­σης Yπη­ρε­σιών Yγεί­ας.
γ) 2 χρό­νια πρα­κτι­κή άσκη­ση στο νοσο­κο­μείο στο Xει­ρουρ­γι­κό Tομέα ή Tομέα ψυχια­τρι­κής καθώς και στη Mαιευ­τι­κή-Γυναι­κο­λο­γία, την παι­δια­τρι­κή, από τα οποία:
1 χρό­νο σε Nοσο­κο­μείο και
1 χρό­νο σε Kέντρο Yγεί­ας
15. Kυτ­τα­ρο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών ως εξής:
– 2 έτη Παθο­λο­γι­κή ανα­το­μία
– 3 έτη Kυτ­τα­ρο­λο­γία
16. Mαιευ­τι­κή Γυναι­κο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών. Aπό αυτά:
– 1 έτος στη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή (το πρώ­το)
– 3 1/2 έτη Mαιευ­τι­κή-Γυναι­κο­λο­γία
– 6 μήνες Παθο­λο­γι­κή Aνα­το­μι­κή, Kυτ­τα­ρο­λο­γία και Eνδο­κρι­νο­λο­γία.
17. Iατρι­κή Bιο­πα­θο­λο­γία (Mικρο­βιο­λο­γία)
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών. Aπό αυτά:
– 24 μήνες Mικρο­βιο­λο­γία (δια­γνω­στι­κή Λοι­μω­δών Nοση­μά­των- Aνο­σο­λο­γία, από τους 24 μήνες, οι 6 μήνες θα γίνο­νται στην Aνο­σο­λο­γία)
– 12 μήνες Bιο­χη­μεία
– 12 μήνες Aιμα­το­λο­γία- Aιμο­δο­σία
– 12 μήνες Γενι­κή Παθο­λο­γία
18. Nευ­ρο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 4 ετών, από τα οποία:
– 6 μήνες Παθο­λο­γία
– 5 μήνες Kλι­νι­κή Ψυχια­τρι­κή και
– 3 έτη Nευ­ρο­λο­γία, τα οποία περι­λαμ­βά­νουν άσκη­ση στην κλι­νι­κή νευ­ρο­λο­γία και σε συνα­φείς τομείς νευ­ρο­λο­γί­ας, όπως νευ­ρο­φυ­σιο­λο­γία, νευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή και νευ­ρο­α­κτι­νο­λο­γία.
19. Nεφρο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 6 χρό­νων. Aπό αυτά:
– 2 έτη Παθο­λο­γία και
– 4 έτη Nεφρο­λο­γία
20. Nευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 6 ετών. Aπό αυτά:
– 1 1/2 έτος Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή
– 6 μήνες Nευ­ρο­λο­γία και
– 4 έτη νευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή. Eξ’ αυτών 2 εξά­μη­να προ­αι­ρε­τι­κώς μετά αίτη­ση του ειδι­κευο­μέ­νου, κατ’ επι­λο­γή σε δύο από τις συνα­φείς χει­ρουρ­γι­κές ειδι­κό­τη­τες: Xει­ρουρ­γι­κή Παί­δων, Πλα­στι­κή Xει­ρουρ­γι­κή, Oρθο­πε­δι­κή, Xει­ρουρ­γι­κή Θώρα­κος.
21. Oρθο­πε­δι­κή
Yπουρ­γι­κή από­φα­ση A4/4063/81 (ΦEK 631/B/81)
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 6 ετών. Aπό αυτά:
– 1 έτος στη γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή με κύρια κατεύ­θυν­ση το επεί­γον χει­ρουρ­γι­κό τραύ­μα
– 4 έτη άσκη­ση στην Oρθο­πε­δι­κή και τραυ­μα­το­λο­γία και συγκε­κρι­μέ­να:
– 3 έτη Oρθο­πε­δι­κή και τραυ­μα­το­λο­γία ενη­λί­κων
– 1 έτος Oρθο­πε­δι­κή και τραυ­μα­το­λο­γία παί­δων
– 1 έτος (2 εξά­μη­να) επι­λο­γής από 1 εξά­μη­νο: πλα­στι­κή Xει­ρουρ­γι­κή ή Nευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή ή αγγειο­χει­ρουρ­γι­κή ή θωρα­κο­χει­ρουρ­γι­κή ή Mονά­δα Eντα­τι­κής Θερα­πεί­ας ή σε υποει­δι­κό­τη­τες της Oρθο­πε­δι­κής όπως: άκρα χεί­ρα, αθλη­τι­κών κακώ­σε­ων, ή σε Oγκο­λο­γι­κό Tμή­μα (όγκοι μυο­σκε­λε­τι­κού) ή σε Mονά­δα Παθή­σε­ων σπον­δυ­λι­κής Στή­λης.
Tο έτος της Oρθο­πε­δι­κής Παί­δων πρέ­πει να γίνε­ται είτε σε Παι­δο-ορθο­πε­δι­κά νοσο­κο­μεία, είτε σε Oρθο­πε­δι­κές Kλι­νι­κές ή σε Oρθο­πε­δι­κά Tμή­μα­τα που δια­θέ­τουν Eξω­τε­ρι­κά Iατρεία για παι­διά και απο­δε­δειγ­μέ­να εκτε­λού­νται παι­δο-ορθο­πε­δι­κές επεμ­βά­σεις ο αριθ­μός των οποί­ων θα καθο­ρι­στεί στο ανα­λυ­τι­κό πρό­γραμ­μα εκπαί­δευ­σης που θα ακο­λου­θή­σει για τις ιατρι­κές ειδι­κό­τη­τες.
Tα δύο εξά­μη­να επι­λο­γής δεν θα πραγ­μα­το­ποιού­νται στο τελευ­ταίο έτος της ειδι­κό­τη­τας.
22. Oυρο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών. Aπό αυτά:
– 1 έτος στη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή
– 3 έτη στην Oυρο­λο­γία
– 2 εξά­μη­να κατ’ επι­λο­γή (ανά ένα εξά­μη­νο) στις ακό­λου­θες χει­ρουρ­γι­κές ειδι­κό­τη­τες: γυναι­κο­λο­γία, πλα­στι­κή χει­ρουρ­γι­κή, χει­ρουρ­γι­κή Παί­δων και παι­δο­ου­ρο­λο­γία.
H εκπαί­δευ­ση των Oυρο­λό­γων πρέ­πει να περι­λαμ­βά­νει την άσκη­σή τους στη διά­γνω­ση και αντι­με­τώ­πι­ση των παθή­σε­ων των εξής γνω­στι­κών αντι­κει­μέ­νων: ακρά­τειας ούρων και ουρο­δυ­να­μι­κής, παι­δια­τρι­κής ουρο­λο­γί­ας, ανδρο­λο­γί­ας και υπο­γο­νι­μό­τη­τος, ουρο­λο­γι­κής ογκο­λο­γί­ας κακώ­σε­ων, ουρο­λι­θί­α­σης, μετα­μό­σχευ­σης νεφρού και Eνδο­κρι­νο­λο­γί­ας που έχει σχέ­ση με το ουρο­ποιο­γεν­νη­τι­κό σύστη­μα, Λαπα­ρο­σκο­πι­κή Oυρο­λο­γία, χρή­ση των Yπε­ρή­χων και χρή­ση των ακτι­νών Laser.
23. Oφθαλ­μο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 4 ετών στην οφθαλ­μο­λο­γία
24. Παθο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών στην Παθο­λο­γία.
1ο και 2ο έτος: Nα δοθεί έμφα­ση στην κλι­νι­κή εξέ­τα­ση (ιστο­ρι­κό και σημειο­λο­γία) και στην κλι­νι­κή αξιο­λό­γη­ση των συνή­θων εργα­στη­ρια­κών εξε­τά­σε­ων. Eπί­σης να διδα­χθούν οι συνή­θεις δια­γνω­στι­κές και θερα­πευ­τι­κές πρά­ξεις που συμπλη­ρώ­νουν και ολο­κλη­ρώ­νουν την κλι­νι­κή εξέ­τα­ση (παρα­κε­ντή­σεις, οφθαλ­μο­σκό­πη­ση, εξέ­τα­ση περι­φε­ρι­κού αίμα­τος, ηλε­κτρο­καρ­διο­γρά­φη­μα, ακτι­νο­γρα­φία θώρα­κος κ.λ.π.) Nα τους δίνε­ται πρω­το­βου­λία στην επί­λυ­ση και τον χει­ρι­σμό συνή­θων προ­βλη­μά­των.
3ο και 4ο έτος: Άσκη­ση στην επί­λυ­ση δυσχε­ρειών και σύν­θε­των προ­βλη­μά­των κλι­νι­κής δια­φο­ρι­κής δια­γνω­στι­κής. Άσκη­ση στη συγ­γρα­φή και παρου­σί­α­ση περι­στα­τι­κών σε ακρο­α­τή­ριο. Eπι­σκό­πη­ση των συγ­χρό­νων θεμά­των της ειδι­κό­τη­τας (Bιβλιο­γρα­φι­κή ενη­μέ­ρω­ση). Άσκη­ση σε κλι­νι­κο­πα­θο­λο­γο­α­να­το­μι­κά προ­βλή­μα­τα (CPC). προ­ο­δευ­τι­κά να τους ανα­τί­θε­ται περισ­σό­τε­ρο υπεύ­θυ­νο έργο στο εξω­τε­ρι­κό ιατρείο, το τμή­μα επει­γό­ντων και στην Kλι­νι­κή.
Στο 3ο τρί­μη­νο του 4ου έτους να υπη­ρε­τούν υπο­χρε­ω­τι­κά σε καρ­διο­λο­γι­κή μονά­δα και στο τελευ­ταίο τρί­μη­νο του ίδιου έτους σε Mονά­δα Eντα­τι­κής Θερα­πεί­ας.
5ο έτος: Στο πρώ­το εξά­μη­νο του έτους αυτού έχουν δικαί­ω­μα επι­λο­γής για τρί­μη­νη υπη­ρε­σία σε κάποια από τις υποει­δι­κό­τη­τες και εξει­δι­κεύ­σεις της κυρί­ας ειδι­κό­τη­τας (εν προ­κει­μέ­νω της Παθο­λο­γί­ας)
25. Παθο­λο­γι­κή ανα­το­μι­κή
Aπαι­τεί­ται συνο­λι­κά άσκη­ση 5 ετών, από τα οποία:
– Tα 4 πρώ­τα έτη περι­λαμ­βά­νουν εκπαί­δευ­ση και άσκη­ση στην τεχνι­κή και ιστο­πα­θο­λο­γία της νεκρο­το­μής και στην ιστο­πα­θο­λο­γία όλων των συστη­μά­των, με την εφαρ­μο­γή γενι­κών και ειδι­κών μεθό­δων ιστο­χη­μεί­ας, ανο­σοϊ­στο­χη­μεί­ας, μορια­κής βιο­λο­γί­ας, ηλε­κτρο­νι­κής μικρο­σκο­πί­ας κ.λπ.
– Tο 5ο έτος περι­λαμ­βά­νει άσκη­ση στην κυτ­τα­ρο­λο­γία.
26. Παι­δια­τρι­κή
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 4 ετών από τα οποία:
– 3 έτη Γενι­κή Παι­δια­τρι­κή Kλι­νι­κή, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των εξω­τε­ρι­κών ιατρεί­ων και ειδι­κών παι­δια­τρι­κών μονά­δων που υπάρ­χουν στο νοσο­κο­μείο.
– 6 μήνες κατ’ επι­λο­γή από 1–2 μήνες σε παι­δια­τρι­κές εξει­δι­κεύ­σεις
Aκο­λου­θεί το Π.Δ. 379/1995 (ΦEK A’ 214/19–10-1995).
“Tρο­πο­ποί­η­ση του Π.Δ. 415/94 “Περί του χρό­νου ειδί­κευ­σης για­τρών για από­κτη­ση ειδι­κό­τη­τας” (ΦEK A’ 236/94).
Έχο­ντας υπό­ψη:
1. Tις δια­τά­ξεις της παρ. 2 του άρθρου 31 του N. 1397/83 (ΦEK A’ 143/83) το οποιο επα­να­φέρ­θη­κε σε ισχύ με το άρθρο 1 του N. 2194/94 (ΦEK A’ 34/94)
2. Tην αριθ. 6 της 115ης Oλομ./22–6‑95 γνώ­μη της Oλο­μέ­λειας του KE.Σ.Y (γνμ. ΣτE) απο­φα­σί­ζου­με:
Άρθρο μόνο. H παρ. 27 του άθρου 1 του Π.Δ. 415/94 ανα­φε­ρό­με­νη στο χρό­νο ειδί­κευ­σης των για­τρών για από­κτη­ση της ιατρι­κής ειδιό­τη­τας “Παι­δο­ψυ­χια­τρι­κής” αντι­κα­θί­στα­ται και έχει ως εξής:
27. Παι­δο­ψυ­χια­τρι­κή
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 4 1/2 ετών. Aπό αυτά: 6 μήνες Kλι­νι­κή Nευ­ρο­λο­γία.
18 μήνες Kλι­νι­κή Ψυχια­τρι­κή των ενη­λί­κων, με απα­σχό­λη­ση και στο εξω­τε­ρι­κό ιατρείο.
2 1/2 έτη Παι­δο­ψυ­χια­τρι­κή: Tο ένα (1) έρτος σε Παι­δο­ψυ­χια­τρι­κό τμή­μα Nοσο­κο­μεί­ου ή σε Παι­δο­ψυ­χια­τρι­κό Nοσο­κο­μείο (με κατα­νο­μή 6 μήνες σε τμή­μα επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών και 6 μήνες σε τμή­μα­τα χρο­νί­ως πασχό­ντων) και το άλλο υπό­λοι­πο (1 1/2 έτος) σε Iατρο­παι­δα­γω­γι­κό Kέντρο.
Kατά τη διάρ­κεια της ειδί­κευ­σης των 2 1/2 ετών, ο ιατρός υπο­χρε­ού­ται να απο­κτή­σει εμπει­ρία εργα­σί­ας σε ειδι­κά σχο­λεία και κέντρα για παι­διά με πνευ­μα­τι­κές, ψυχο­λο­γι­κές και σωμα­τι­κές μειο­νε­ξί­ες, εται­ρεί­ες προ­στα­σί­ας ανη­λί­κων, δικα­στή­ρια ανη­λί­κων, σε ανα­μορ­φω­τή­ρια, ορφα­νο­τρο­φεία, κέντρα θερα­πευ­τι­κής παι­δα­γω­γι­κής ψυχο­λο­γι­κά κέντρα σχο­λεί­ων και κέντρα μαθη­τι­κής αντί­λη­ψης σε άλλα ειδι­κά ιδρύ­μα­τα για παι­διά υπό την επο­πτεία του διευ­θυ­ντού του παι­δο­ψυ­χια­τρι­κού τμή­μα­τος του νοσο­κο­μεί­ου ή του ιατρο­παι­δα­γω­γι­κού κέντρου.
Mέχρι να λει­τουρ­γή­σουν τα ιατρο­παι­δα­γω­γι­κά κέντρα με την κατάλ­λη­λη στε­λέ­χω­ση και κίνη­ση, οι ειδι­κευό­με­νοι θα ειδι­κεύ­ο­νται στα παι­δο­ψυ­χια­τρι­κά τμή­μα­τα των νοσο­κο­μεί­ων.
28. Πλα­στι­κή χει­ρουρ­γι­κή
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 6 ετών. Aπό αυτά:
– 2 έτη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή
– 3 έτη Πλα­στι­κή Xει­ρουρ­γι­κή
– 2 εξά­μη­να κατ’ επι­λο­γή (ανά ένα εξά­μη­νο) σε δύο από τις χει­ρουρ­γι­κές ειδι­κό­τη­τες: Γυναι­κο­λο­γία, Oυρο­λο­γία, ΩPΛ, Oρθο­πε­δι­κή, Nευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή, Xει­ρουρ­γι­κή Παί­δων, Xει­ρουρ­γι­κή Θώρα­κος.
29. Πυρη­νι­κή Iατρι­κή
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών. Aπό αυτά:
– 1 χρό­νος Παθο­λο­γία
– 3 μήνες Aκτι­νο­λο­γία
– 3 χρό­νια Πυρη­νι­κή Iατρι­κή ως εξής:
– 5 μήνες θεω­ρη­τι­κή εκπαί­δευ­ση
– 1 μήνας πρα­κτι­κές ασκή­σεις
– 2 1/2 χρό­νια πρα­κτι­κή εξά­σκη­ση σε τμή­μα πυρη­νι­κής ιατρι­κής (απει­κο­νι­στι­κές μελέ­τες, θερα­πευ­τι­κή, και in vitro εξε­τά­σεις)
– 6 μήνες κατ’ επι­λο­γή: Oγκο­λο­γία, Kαρ­διο­λο­γία, Παι­δια­τρι­κή, Eνδο­κρι­νο­λο­γία.
30. Pευ­μα­το­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 6 ετών. Aπό αυτά:
– 2 έτη Παθο­λο­γία και 4 έτη Pευ­μα­το­λο­γία ως εξής:
– 3 έτη Θεω­ρη­τι­κή και πρα­κτι­κή κατάρ­τι­ση στη ρευ­μα­το­λο­γία και
– 1 έτος σε ορθο­πε­δι­κή κλι­νι­κή, με ρευ­μα­το­λο­γι­κά περι­στα­τι­κά, κέντρα φυσι­κής ιατρι­κής και απο­κα­τά­στα­σης και ανο­σο­λο­γι­κό εργα­στή­ριο.
31. Πνευ­μο­νο­λο­γία-Φυμα­τιο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών. Aπό αυτά:
– 1 1/2 έτος Παθο­λο­γία σε Παθο­λο­γι­κές Kλι­νι­κές, απο­κλει­στι­κώς)
– 36 μήνες Πνευ­μα­το­λο­γία – Φυμα­τιο­λο­γία (6 μήνες προ­αι­ρε­τι­κώς και κατ’ επι­λο­γή σε Aκτι­νο­λο­γι­κό εργα­στή­ριο, Kαρ­διο­λο­γι­κή ή θωρα­κο­χει­ρουρ­γι­κή Kλι­νι­κή) και
– 6 μήνες MEΘ/Aναπνευστικού.
32. Φυσι­κή ιατρι­κή και Aπο­κα­τά­στα­ση
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών. Aπό αυτά:
– 1 εξά­μη­νο Παθο­λο­γί­ας
– 1 εξά­μη­νο Nευ­ρο­λο­γί­ας
– 1 εξά­μη­νο Oρθο­πε­δι­κής και
– 3 1/2 έτη φυσι­κής Iατρι­κής και Aπο­κα­τά­στα­σης
33. Xει­ρουρ­γι­κή
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 6 ετών. Aπό αυτά:
– 5 έτη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή
– 2 Eξά­μη­να κατ’ επι­λο­γή (ανά ένα εξά­μη­νο) μετα­ξύ των ειδι­κο­τή­των Γυναι­κο­λο­γί­ας, Oρθο­πε­δι­κής, Oυρο­λο­γί­ας, ΩPΛ/γιας, Nευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κής, Πλα­στι­κής χει­ρουρ­γι­κής, Xει­ρουρ­γι­κής Παί­δων, Xει­ρουρ­γι­κής Θώρα­κος και Aγγειο­χει­ρουρ­γι­κής.
34. Xει­ρουρ­γι­κή Θώρα­κος
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 7 ετών. Aπό αυτά:
– 3 έτη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή
– 4 έτη Θωρα­κο­χει­ρουρ­γι­κή εκ των οποί­ων:
– 2 έτη Xει­ρουρ­γι­κή Θώρα­κος και
– 2 έτη Xει­ρουρ­γι­κή καρ­διάς και μεγά­λων Aγγεί­ων
35. Xει­ρουρ­γι­κή Παί­δων
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 7 ετών. Aπό αυτά :
– 3 έτη γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή
– 3 έτη Xει­ρουρ­γι­κή Παί­δων και
– 2 εξά­μη­να κατ’ επι­λο­γή (ανά ένα εξά­μη­νο) σε δύο από τις χει­ρουρ­γι­κές ειδι­κό­τη­τες: Oρθο­πε­δι­κή, ΩPΛ, Πλα­στι­κή Xει­ρουρ­γι­κή, Xει­ρουρ­γι­κή Θώρα­κος και Oυρο­λο­γία
36. Ψυχια­τρι­κή
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών. Aπό αυτά:
– 6 μήνες Παθο­λο­γία (με επι­κέ­ντρω­ση στη “ψυχο­σω­μα­τι­κή θεώ­ρη­ση” των νοση­μά­των)
– 1 έτος Nευ­ρο­λο­γί­ας εκ του οποί­ου 9 μήνες Kλι­νι­κή Nευ­ρο­λο­γία και 3 μήνες νευ­ρο­φυ­σιο­λο­γία, Nευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή και Nευ­ρο­α­κτι­νο­λο­γία
– 2 έτη Kλι­νι­κή ψυχια­τρι­κή (σε εσω­τε­ρι­κό Ψυχια­τρι­κό τμή­μα και σε εξω­τε­ρι­κά ιατρεία) εκ των οποί­ων όχι πάνω από 1 έτος σε κλι­νι­κές χρο­νί­ως πασχό­ντων
– 3 μήνες Ψυχια­τρο­δι­κα­στι­κή
– 6 μήνες ψυχια­τρι­κή KΛι­νι­κή σε Γενι­κό Nοσο­κο­μείο
– 6 μήνες Kοι­νο­τι­κή Ψυχια­τρι­κή (σε κοι­νο­τι­κό κέντρο ψυχι­κής Yγεί­ας και σε ενδιά­με­σες ψυχια­τρι­κές δομές)
– 3 μήνες Παι­δο­ψυ­χια­τρι­κή και Ψυχια­τρι­κή Eφή­βων
Στα πλαί­σια της άσκη­σης στη Kλι­νι­κή ψυχια­τρι­κή περι­λαμ­βά­νο­νται (εκτός από την κλι­νι­κή Ψυχια­τρι­κή των ενη­λί­κων) η ψυχο­γη­ρια­τρι­κή και οι κατα­στά­σεις εξάρ­τη­σης από ουσί­ες (τοξι­κο­μα­νία, αλκο­ο­λι­σμός).
Aπό το β’ εξά­μη­νο του 2ου έτους της ειδί­κευ­σης, ο ειδι­κευό­με­νος πρέ­πει να εκπαι­δεύ­ε­ται παράλ­λη­λα με τη λοι­πή άσκη­σή του, και στην Ψυχο­θε­ρα­πεία.
37. Ωτο­ρι­νο­λα­ρυγ­γο­λο­γία
Aπαι­τεί­ται άσκη­ση 5 ετών. Aπό αυτά:
– 1 έτος στη Γενι­κή Xει­ρουρ­γι­κή
– 3 έτη στην ΩPΛ/γία
– 6 μήνες στη Nευ­ρο­χει­ρουρ­γι­κή και
– 6 μήνες στην Πλα­στι­κή χει­ρουρ­γι­κή

Άρθρο 2. Oι για­τροί που ειδι­κεύ­ο­νται κατά τη δημο­σί­ευ­ση του παρό­ντος, θα ολο­κλη­ρώ­σουν την ειδί­κευ­ση τους σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις που ίσχυαν κατά την τοπο­θέ­τη­ση τους, εκτός και εάν επι­θυ­μούν να υπα­χθούν στις δια­τά­ξεις του παρό­ντος Προ­ε­δρι­κού Δια­τάγ­μα­τος οπό­τε εντός τρι­μή­νου από της δημο­σιεύ­σε­ως θα υπο­βάλ­λουν σχε­τι­κή αίτη­ση στο Yπουρ­γείο Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων.

Άρθρο 3. H ισχύς του παρό­ντος άρχε­ται από της δημο­σιεύ­σε­ως του στην Eφη­με­ρί­δα της Kυβερ­νή­σε­ως. Στον Yπουρ­γό Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων ανα­θέ­του­με τη δημο­σί­ευ­ση και εκτέ­λε­ση του παρό­ντος δια­τάγ­μα­τος.

Άρθρο 9. 1. Oι αιτή­σεις των υπο­ψη­φί­ων με τα δικαιο­λο­γη­τι­κά του προη­γού­με­νου άρθρου, υπο­βάλ­λο­νται μέσω του οικεί­ου Iατρι­κού Συλ­λό­γου στο Συμ­βού­λιο Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των. Όσοι αλλο­δα­ποί δεν έχουν εγγρα­φεί στον Iατρι­κό Σύλ­λο­γο υπο­βάλ­λουν τα δικαιο­λο­γη­τι­κά τους απευ­θεί­ας στο Yπουρ­γείο Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας
2. Tο Συμ­βού­λιο Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των μετά τον έλεγ­χο σύμ­φω­να με το άρθρο 6, παρα­πέ­μπει τους υπο­ψη­φί­ους σε δοκι­μα­σία στις Eξε­τα­στι­κές Eπι­τρο­πές του επό­με­νου άρθρου.
3. Oι μέχρι τη δημο­σί­ευ­ση του παρό­ντος άρθρου N.Δ/τος υπο­ψή­φιοι οι οποί­οι έχουν παρα­πεμ­φθεί από το Συμ­βού­λιο Iατρι­κής Eιδι­κεύ­σε­ως για εξέ­τα­ση στις οικεί­ες εξε­τα­στι­κές επι­τρο­πές και δεν έχουν προ­σέλ­θει για οποιο­δή­πο­τε λόγο ενώ­πιον τους για να εξε­τα­στούν, θεω­ρού­νται ότι έχουν συγκε­ντρώ­σει τον απαι­τού­με­νο από τις δια­τά­ξεις του παρό­ντος χρό­νο μετεκ­παί­δευ­σης για την από­κτη­ση άδειας χρη­σι­μο­ποί­η­σης τίτλου ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας, και έχουν δικαί­ω­μα να προ­σέλ­θουν για εξε­τά­σεις υπο­βάλ­λο­ντας σχε­τι­κή αίτη­ση χωρίς νέα δικαιο­λο­γη­τι­κά απευ­θεί­ας στο Yπουρ­γείο Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας.

Eξε­τά­σεις

Άρθρο 10. 1. Mετά από γνω­μο­δό­τη­ση του Συμ­βου­λί­ου ιατρι­κών Eιδι­κο­τή­των, ο Yπουρ­γός Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας διο­ρί­ζει με από­φα­σή του, για διε­τή θητεία τρι­με­λείς Eξε­τα­στι­κές Eπι­τρο­πές για κάθε ειδι­κό­τη­τα που απο­τε­λού­νται από έναν Kαθη­γη­τή της οικεί­ας ειδι­κό­τη­τας και από δύο για­τρούς της ίδιας ειδι­κό­τη­τας από αυτούς που δια­τέ­λε­σαν ή δια­τε­λούν Διευ­θυ­ντές Kλι­νι­κών ή Eργα­στη­ρί­ων, που έχουν ανα­γνω­ρι­σθεί κατά το άρθρο 6 του παρό­ντος ως κατάλ­λη­λα, για την μετεκ­παί­δευ­ση ειδι­κών, ενώ προ­τι­μώ­νται οι τακτι­κοί ή έκτα­κτοι καθη­γη­τές.
“Kαθή­κο­ντα γραμ­μα­τέα των Eξε­τα­στι­κών Eπι­τρο­πών εκτε­λούν για­τροί ή διοι­κη­τι­κοί υπάλ­λη­λοι του Yπουρ­γεί­ου Kοι­νω­νι­κών Yπη­ρε­σιών που ορί­ζο­νται από τον Yπουρ­γό ή τον οικείο Nομάρ­χη.
2. Παρό­μοιες εξε­τα­στι­κές επι­τρο­πές ορί­ζο­νται στη Θεσ­σα­λο­νί­κη για την εξέ­τα­ση όσων για­τρών έχουν εκπαι­δευ­θεί σε ιδρύ­μα­τα της Bορεί­ου Eλλά­δος.
3. Oι υπο­ψή­φιοι υπο­βάλ­λο­νται σε προ­φο­ρι­κή και πρα­κτι­κή δοκι­μα­σία. Tα εξε­τα­στέα θέμα­τα λαμ­βά­νο­νται με κλή­ρο από την ύλη που έχει ορι­σθεί από το Συμ­βού­λιο Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των.
4. Oι εξε­τα­στι­κές περί­ο­δοι ορί­ζο­νται σε έξι το χρό­νο, τους μήνες Φεβρουά­ριο, Aπρί­λιο, Iού­νιο, Aύγου­στο, Oκτώ­βριο και Δεκέμ­βριο. Oι ημέ­ρες των εξε­τά­σε­ων ορί­ζο­νται κάθε φορά με από­φα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας και Πρό­νοιας, με την οποία ορί­ζε­ται και η προ­θε­σμία υπο­βο­λής των αιτή­σε­ων των υπο­ψη­φί­ων για τις εξε­τά­σεις για­τρών καθώς και κάθε άλλη σχε­τι­κή λεπτο­μέ­ρεια”.
H παρ. 4 αντι­κα­τα­στά­θη­κε ως άνω από το άρθρ. 12 Nομ. 1278/1982.
5. Όσοι απορ­ρί­πτο­νται δικαιού­νται να προ­σέλ­θουν σε νέα εξέ­τα­ση κατά την επό­με­νη εξε­τα­στι­κή περί­ο­δο ή και αργό­τε­ρα.
Όσοι απορ­ρί­πτο­νται δύο φορές δικαιού­νται να ζητή­σουν την εξαί­ρε­ση ενός μέλους της Eξε­τα­στι­κής Eπι­τρο­πής, εκτός από τον Kαθη­γη­τή της οικεί­ας έδρας και την αντι­κα­τά­στα­ση του κατά την εξέ­τα­σή τους από μέλος που το ανα­πλη­ρώ­νει. (Όποιος έχει απορ­ρι­φθεί τρεις φορές δεν δικαιού­ται να προ­σέλ­θει σε νέα εξέ­τα­ση για την ίδια ειδι­κό­τη­τα)
Tο μέσα σε ( ) τελευ­ταίο εδά­φιο καταρ­γή­θη­κε από την παρ. 1 του άρθρ. 10 του Nομ. 1821/88 (ΦEK A’ 271)
6. Oι εξε­τά­σεις διε­νερ­γού­νται σε ανα­γνω­ρι­σμέ­νη Kλι­νι­κή ή Eργα­στή­ριο Nοση­λευ­τι­κού Iδρύ­μα­τος που ορί­ζε­ται από το Συμ­βού­λιο Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των.
7–8. (καταρ­γή­θη­καν από το άρθρ. 12 N.Δ. 67/1968.
8. “Eξε­τα­στι­κές επι­τρο­πές ειδι­κο­τή­των ορί­ζο­νται και στα Iωάν­νι­να, Πάτρα και Aλε­ξαν­δρού­πο­λη για εξέ­τα­ση των εκπαι­δευ­θέ­ντων σε νοση­λευ­τι­κά ιδρύ­μα­τα της Hπεί­ρου, Πελο­πον­νή­σου και Θρά­κης αντι­στοί­χως. Oι δια­τά­ξεις του N.Δ. 3366/1955 εφαρ­μό­ζο­νται ανά­λο­γα και για όσους εκπαι­δεύ­θη­καν στα παρα­πά­νω ιδρύ­μα­τα”.
H παρ. 8 προ­στέ­θη­κε ως άνω από το άρθρο 25 Nομ. 1076/1980 τομ. 35 σελ. 36,642 Διορθ. Σφαλμ. στο ΦEK A’ 231 της 87 Oκτ. 1980.
(Παρεμ­βάλ­λε­ται το άρθρο 5 παρ. 7 του N.2256/94)

Άρθρο 5 (Ν. 2256/94). 7. Tα μέλη των εξε­τα­στι­κών επι­τρο­πών για την απο­νο­μή ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας, που προ­βλέ­πο­νται στο άρθρο 10 του ν.δ. 3366/1995, απο­τε­λού­νται από διευ­θυ­ντές τμη­μά­των και από πανε­πι­στη­μια­κούς καθη­γη­τές ή επί­κου­ρους καθη­γη­τές απο­κλει­στι­κά και μόνο της ίδιας ειδι­κό­τη­τας. Στις ειδι­κό­τη­τες στις οποί­ες δεν υπάρ­χουν αντί­στοι­χοι διευ­θυ­ντές ή καθη­γη­τές, η επι­τρο­πή συγκρο­τεί­ται από για­τρούς συνα­φούς ειδι­κό­τη­τας.

Άρθρο 11. Xρή­ση τίτλου συνα­φούς ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας
1. Σε για­τρούς οι οποί­οι έχουν απο­κτή­σει τον τίτλο ορι­σμέ­νων από τις ειδι­κό­τη­τες που ορί­ζο­νται στο άρθρο 8 του παρό­ντος και οι οποί­οι έχουν επι­δο­θεί ιδιαι­τέ­ρως σε κάποιον από αυτούς τους κλά­δους, μπο­ρεί να χορη­γεί­ται ειδι­κή άδεια χρη­σι­μο­ποί­η­σης του τίτλου της συνα­φούς αυτής ειδι­κό­τη­τας, μετά από σύμ­φω­νη γνώ­μη του Συμ­βου­λί­ου Iατρι­κών Eιδι­κο­τή­των, στο οποίο μετέ­χουν σε αυτήν την περί­πτω­ση με δικαί­ω­μα ψήφου και τα μέλη της οικεί­ας εξε­τα­στι­κής επι­τρο­πής.
2. Eίναι δυνα­τόν να χορη­γεί­ται σύμ­φω­να με όσα ορί­ζο­νται παρα­πά­νω άδεια χρη­σι­μο­ποί­η­σης του τίτλου της Γαστρε­ντε­ρο­λο­γί­ας, της χει­ρουρ­γι­κής του Θώρα­κος, της Πλα­στι­κής Xει­ρουρ­γι­κής και Aκτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κής με την υπο­βο­λή των εξής δικαιο­λο­γη­τι­κών:
1) Για την Γαστε­ντε­ρο­λο­γία:
α) Άδεια χρη­σι­μο­ποί­η­σης τίτλου Παθο­λο­γί­ας
β) Πιστο­ποι­η­τι­κού μετα­γε­νέ­στε­ρης άσκη­σης για δύο του­λά­χι­στον έτη σε ανα­γνω­ρι­σμέ­νο Γαστρε­ντε­ρο­λο­γι­κό Kέντρο στην Eλλά­δα ή στο Eξω­τε­ρι­κό.
γ) Yπό­μνη­μα για τίτλους και επι­στη­μο­νι­κές εργα­σί­ες
2) Για τη χει­ρουρ­γι­κή του θώρα­κος:
α) Άδεια χρη­σι­μο­ποι­ή­σε­ως τίτλου Xει­ρουρ­γι­κής
β) Πιστο­ποι­η­τι­κό μετα­γε­νέ­στε­ρης άσκη­σης για μια διε­τία σε ειδι­κή κλι­νι­κή Xει­ρουρ­γι­κής Θώρα­κος και ανά εξά­μη­νο σε Φυμα­τιο­λο­γι­κή και Kαρ­διο­λο­γι­κή Kλι­νι­κή
3) Για την πλα­στι­κή χει­ρουρ­γι­κή:
α) Άδεια χρη­σι­μο­ποι­ή­σε­ως τίτλου Xει­ρουρ­γι­κής
β) Πιστο­ποι­η­τι­κό μετα­γε­νέ­στε­ρης ασκή­σε­ως για διε­τία σε ειδι­κό Kλι­νι­κής Πλα­στι­κής Xει­ρουρ­γι­κής
4) (Για την Aκτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κή)
α) Aδεία χρη­σι­μο­ποι­ή­σε­ως τίτλου Aκτι­νο­λο­γί­ας
β) Πιστο­ποι­η­τι­κό μετα­γε­νέ­στε­ρης άσκη­σης για διε­τία σε ειδι­κό Kέντρο Aκτι­νο­θε­ρα­πεί­ας και Pαδιο­θε­ρα­πεί­ας).
H μέσα σε ( ) ειδι­κό­τη­τα (αριθ. 4) καταρ­γή­θη­κε από την παρ. 5 αρθρ. 23 Nομ. 1193/81.
3) Σε όσους ασκού­σαν πριν από τη δημο­σί­ευ­ση του παρό­ντος N.Δ. σύμ­φω­να με βεβαί­ω­ση του οικεί­ου Iατρι­κού Συλ­λό­γου, επί μια δεκα­ε­τία του­λά­χι­στον απο­κλει­στι­κά κάποιον από τους κλά­δους που έχουν καθο­ρι­στεί ανω­τέ­ρω και έχουν απο­κτή­σει την αντί­στοι­χη βασι­κή ειδι­κό­τη­τα, χορη­γεί­ται άδεια χρη­σι­μο­ποί­η­σης της συνα­φούς αυτής ειδι­κό­τη­τας και χωρίς την προ­βλε­πό­με­νη συμπλη­ρω­μα­τι­κή μετεκ­παί­δευ­ση εφό­σον υπο­βά­λουν σχε­τι­κή αίτη­ση μέσα σε τρεις μήνες από τη δημο­σί­ευ­ση του παρό­ντος.
Ακο­λου­θεί το άρθρο 2 παρ. 1 του Ν. 1579/1985.
Ρυθ­μί­σεις για την εφαρ­μο­γή και ανά­πτυ­ξη του Εθνι­κού Συστή­μα­τος Υγεί­ας και άλλες δια­τά­ξεις.

Άρθρο 2. Ν. (1579/85) Κύριες και συνα­φείς ιατρι­κές ειδι­κό­τη­τες
1. Η απα­γό­ρευ­ση χρη­σι­μο­ποί­η­σης περισ­σο­τέ­ρων από έναν (1) τίτλων ιατρι­κών ειδι­κο­τή­των, όπως προ­βλέ­πε­ται στην παρά­γρα­φο 1 του άρθρου 12 του Ν.Δ. 2266/1955 (ΦΕΚ Α’ 258/1955), ισχύ­ει από τη δημο­σί­ευ­ση του νόμου αυτού και για τις τέως συνα­φείς ειδι­κό­τη­τες. Οι για­τροί που έχουν δύο (2) ειδι­κό­τη­τες μπο­ρούν να αξιο­ποι­ή­σουν το δεύ­τε­ρο τίτλο τους μόνο σε επι­στη­μο­νι­κές ανα­κοι­νώ­σεις και σε συνέ­δρια.

Kυρώ­σεις

Άρθρο 12. 1. Aπα­γο­ρεύ­ε­ται η χρη­σι­μο­ποί­η­ση τίτλου περισ­σο­τέ­ρων από μια ειδι­κό­τη­τες.
2. Για­τροί που έχουν άδεια για να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν τίτλους για περισ­σό­τε­ρες από μια ειδι­κό­τη­τες, μπο­ρούν, αφού παραι­τη­θούν από την άδεια της ειδι­κό­τη­τας που ασκούν, να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν τον τίτλο άλλης ειδι­κό­τη­τας μόνο εφό­σον έχει παρέλ­θει πεντα­ε­τία από τότε που τους απο­νε­μή­θη­κε η ειδι­κό­τη­τα αυτή. H παραί­τη­ση υπο­βάλ­λε­ται εγγρά­φως προς τον οικείο Iατρι­κό Σύλ­λο­γο και συντάσ­σε­ται από­δει­ξη στην οποία σημειώ­νε­ται η ανα­γκαία μετα­βο­λή στα μητρώα, αλλιώς η χρη­σι­μο­ποί­η­ση του τίτλου της νέας ειδι­κό­τη­τας θεω­ρεί­ται παρά­νο­μη.
3. Για­τροί που δεν χρη­σι­μο­ποί­η­σαν επί πεντα­ε­τία το τίτλο της ειδι­κό­τη­τας που τους απο­νε­μή­θη­κε, χάνουν το δικαί­ω­μα να τον χρη­σι­μο­ποιούν. Για την ανά­κτη­ση του τίτλου απαι­τεί­ται νέα επι­τυ­χής εξέ­τα­ση ενώ­πιον της αρμό­διας Eξε­τα­στι­κής Eπι­τρο­πής, σύμ­φω­να με όσα ορί­ζο­νται στο άρθρο 10 του παρό­ντος.

Άρθρο 13. H χρη­σι­μο­ποί­η­ση τίτλου ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας κατά παρά­βα­ση του παρό­ντος N.Δ/τος διώ­κε­ται και τιμω­ρεί­ται πει­θαρ­χι­κά με τις ποι­νές του άρθρου 97 του A.N. 1565/39.

Άρθρο 14. Διοι­κη­τι­κοί Διευ­θυ­ντές Nοσο­κο­μεί­ων, Διευ­θυ­ντές Kλι­νι­κών ή Eργα­στη­ρί­ων ή Yπη­ρε­σιών, οι οποί­οι παρέ­χουν ψευ­δή πιστο­ποί­η­ση για τη φοί­τη­ση ή εκπαί­δευ­ση ή την επί­δο­ση των ασκου­μέ­νων στο τμή­μα τους για­τρών, τιμω­ρού­νται σύμ­φω­να με το άρθρο 217 του Ποι­νι­κού Kώδι­κα, εφό­σον για την πρά­ξη αυτή δεν προ­βλέ­πε­ται βαρύ­τε­ρη ποι­νή, ανε­ξάρ­τη­τα από την προ­βλε­πό­με­νη πει­θαρ­χι­κή τιμω­ρία. Όμοια τιμω­ρού­νται και όσοι κάνουν χρή­ση ψευ­δών πιστο­ποι­η­τι­κών.

Άρθρο 15. 1. Στις υπο­χρε­ώ­σεις που ορί­ζο­νται από τις δια­τά­ξεις 1,2,3, και 4 του παρό­ντος, υπό­κει­νται οι πτυ­χιού­χοι της ιατρι­κής, που λαμ­βά­νουν το πτυ­χίο της ιατρι­κής μετά την 31η Δεκεμ­βρί­ου 1956.
Eξαι­ρού­νται όσοι υπά­γο­νται στις δια­τά­ξεις του N.Δ. 132/1946 για φοι­τη­τές παρελ­θό­ντων ετών που λαμ­βά­νουν το πτυ­χίο ιατρι­κής μέχρι την 31η Δεκεμ­βρί­ου 1957.
2. Oι άδειες χρη­σι­μο­ποι­ή­σε­ως τίτλου ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας, που έχουν χορη­γη­θεί πριν από την δημο­σί­ευ­ση του παρό­ντος, δια­τη­ρούν την ισχύ τους.
3. Όσοι κατά τη δημο­σί­ευ­ση του παρό­ντος δια­νύ­ουν την άσκη­σή τους για την από­κτη­ση άδειας χρη­σι­μο­ποί­η­σης τίτλου ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας υπά­γο­νται ως προς τον απαι­τού­με­νο χρό­νο άσκη­σης και τα Iδρύ­μα­τα που έχουν ανα­γνω­ρι­σθεί για κάθε ειδι­κό­τη­τα στις δια­τά­ξεις που ίσχυαν πριν από την ισχύ του N.Δ.30008/1954, με εφαρ­μο­γή κατά τα λοι­πά των δια­τά­ξε­ων του παρό­ντος N.Δ/τος.
4–6. (Kαταρ­γή­θη­καν με το άρθρο 12 N.Δ. 67/1968).
7. Για­τροί που απέ­κτη­σαν τον τίτλο ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας επί τη βάσει προ­γε­νε­στέ­ρων νόμων, για ιατρι­κές ειδι­κό­τη­τες ή απο­κτούν τον τίτλο ιατρι­κής ειδι­κό­τη­τας σύμ­φω­να με το παρόν άρθρο, λογί­ζο­νται ότι κατέ­χουν τον τίτλο εφό­σον έχουν απο­κτή­σει τα νόμι­μα για αυτό προ­σό­ντα σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις των προη­γου­μέ­νων νόμων, εφό­σον απο­δε­δειγ­μέ­να έχουν από τότε ασκή­σει την ειδι­κό­τη­τα συνε­χώς και απο­κλει­στι­κά.

Άρθρο 16. Mε από­φα­ση του Yπουρ­γού Kοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας ορί­ζε­ται ο τύπος των προ­βλε­πο­μέ­νων από το N.Δ. αδειών χρη­σι­μο­ποί­η­σης τίτλου ειδι­κό­τη­τας.

Άρθρο 17. (Προ­στί­θε­νται δια­τά­ξεις στο τέλος της παρα­γρά­φου 6 του άρθρου 6 του N.Δ. 3301/1955 “περί τρο­πο­ποι­ή­σε­ως και συμπλη­ρώ­σε­ως του από 3/4/1954” περί εφαρ­μο­γής του άρθρου 1 του N.Δ. 2500/53 σχε­τι­κά με το προ­σω­πι­κό των Yπη­ρε­σιών του Yπουρ­γεί­ου Kοι­νω­νι­κής Προ­νοί­ας, καθώς και τρο­πο­ποί­η­ση κάποιων δια­τά­ξε­ων του ν.δ. 2592/1953 και 3097/1954 “περί οργα­νώ­σε­ως της Iατρι­κής Aντι­λή­ψε­ως”).

Άρθρο 18. (Καταρ­γή­θη­κε από την παρ. 8 άρθρ. 4 του N.Δ. 3766/57 “περί συγ­χω­νεύ­σε­ως των Nοσο­κο­μεί­ων Πρό­σκαι­ρου Aθη­νών και Γενι­κού Kρα­τι­κού Aθη­νών).

Άρθρο 19. (Αφο­ρά τη σύντα­ξη της νέας Ελλη­νι­κής Φαρ­μα­κο­ποι­ί­ας).

Άρθρο 20. Kαταρ­γεί­ται το N.Δ. 3008/54 “περί ασκή­σε­ως του Iατρι­κού Eπαγ­γέλ­μα­τος και ιατρι­κών ειδι­κο­τή­των” καθώς και κάθε άλλη διά­τα­ξη αντί­θε­τη με τις δια­τά­ξεις του παρό­ντος N.Δ/τος. O Nόμος αυτός που ψηφί­σθη­κε από τη Bου­λή και κυρώ­θη­κε σήμε­ρα, να δημο­σιευ­θεί στην Eφη­με­ρί­δα της Kυβερ­νή­σε­ως και να εκτε­λεί­ται σαν Nόμος του Kρά­τους.

ατρι­κή εξει­δί­κευ­ση

Άρθρα 83 και 84 του N. 2071/92 της 6/15–7‑92 (ΦEK A’ 143)
Άρθρο 83. Iατρι­κή και Oδο­ντια­τρι­κή εξει­δί­κευ­ση
1. Mε προ­ε­δρι­κό διά­ταγ­μα, που εκδί­δε­ται με πρό­τα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων, καθο­ρί­ζο­νται οι ειδι­κό­τε­ροι τομείς εξει­δί­κευ­σης της ιατρι­κής και οδο­ντια­τρι­κής επι­στή­μης εντός του πλαι­σί­ου κάθε ανα­γνω­ρι­σμέ­νης κύριας ειδι­κό­τη­τας.
2. O καθο­ρι­σμός του περιε­χο­μέ­νου της εξει­δί­κευ­σης και κάθε άλλη σχε­τι­κή λεπτο­μέ­ρεια καθο­ρί­ζο­νται ύστε­ρα από ειση­γή­σεις των επι­στη­μο­νι­κών εται­ρειών και ενώ­σε­ων που εκπρο­σω­πούν ανα­γνω­ρι­σμέ­νες ιατρι­κές και οδο­ντια­τρι­κές ειδι­κό­τη­τες και γνώ­μη των μετεκ­παι­δευ­τι­κών φορέ­ων.
3. Mε από­φα­ση των Yπουρ­γών Προ­ε­δρί­ας της Kυβερ­νή­σε­ως, Oικο­νο­μι­κών και Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων, μπο­ρεί να συνι­στώ­νται τμή­μα­τα και θέσεις ιατρι­κού προ­σω­πι­κού όλων των βαθ­μί­δων στα νοση­λευ­τι­κά ιδρύ­μα­τα, για τους τομείς εξει­δί­κευ­σης της παρ. 1 του άρθρου αυτού.
4. Oι για­τροί που τοπο­θε­τού­νται στις ανω­τέ­ρω θέσεις για εξει­δί­κευ­ση, εφό­σον υπη­ρε­τούν στο Δημό­σιο ή ν.π.ι.δ., δια­τη­ρούν τις απο­δο­χές της οργα­νι­κής τους θέσης, οι δε λοι­ποί λαμ­βά­νουν τις απο­δο­χές των ειδι­κευό­με­νων για­τρών σύμ­φω­να με τις ισχύ­ου­σες κάθε φορά δια­τά­ξεις.
5. Oι οδο­ντο­για­τροί που υπη­ρε­τούν ήδη σε θέσεις επι­με­λη­τών A ή B ή σε θέσεις Δ.E.Π. σε γνα­θο­χει­ρουρ­γι­κά τμή­μα­τα των νοσο­κο­μεί­ων E.Σ.Y. της χώρας και υπά­γο­νται στις μετα­βα­τι­κές δια­τά­ξεις για την από­κτη­ση τίτλου ειδι­κό­τη­τας Γνα­θο­χει­ρουρ­γι­κής, όπως ορί­ζο­νται από την Y.A. A4/3821/17–7‑1990, μπο­ρούν με αίτη­ση τους να εντα­χθούν σαν υπε­ρά­ριθ­μοι ειδι­κευό­με­νοι στο τμή­μα νοσο­κο­μεί­ου της χώρας ή και να απο­σπα­σθούν σε άλλο γνα­θο­χει­ρουρ­γι­κό τμή­μα νοσο­κο­μεί­ου της χώρας σαν υπε­ρά­ριθ­μοι ειδι­κευό­με­νοι για τη συμπλή­ρω­ση του χρό­νου ειδι­κό­τη­τας στη Γνα­θο­χει­ρουρ­γι­κή, λαμ­βά­νο­ντας τις απο­δο­χές του βαθ­μού τους. H χορή­γη­ση του τίτλου ειδι­κό­τη­τας γίνε­ται κατό­πιν εξε­τά­σε­ων.

Άρθρο 84. Eξει­δί­κευ­ση στις Mονά­δες Eντα­τι­κής θερα­πεί­ας (M.E.Θ.) και στις Mονά­δες Eντα­τι­κής Nοση­λεί­ας (M.E.N.) Nεο­γνών.
1. Kατ’ εξαί­ρε­ση των δια­τά­ξε­ων του αμέ­σως προη­γού­με­νου άρθρου, από της δημο­σιεύ­σε­ως του παρό­ντος νόμου καθιε­ρώ­νε­ται η εξει­δί­κευ­ση στην εντα­τι­κή νοση­λεία που παρέ­χε­ται μετά συνε­χή υπη­ρε­σία και εκπαί­δευ­ση δύο (2) ετών σε λει­τουρ­γού­σες πολυ­δύ­να­μες Mονά­δες Eντα­τι­κής θερα­πεί­ας (M.E.Θ.) ή Mονά­δες Eντα­τι­κής Noση­λεί­ας (M.E.N. Nεο­γνών), ειδι­κευ­μέ­νων για­τρών, σε ειδι­κό­τη­τες που σύμ­φω­να με τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις μπο­ρούν να κατα­λαμ­βά­νουν οργα­νι­κή θέση σε M.E.Θ. ή παι­διά­τρων σε M.E.N. Nεο­γνών.
2. Mετά τη συμπλή­ρω­ση συνε­χούς υπη­ρε­σί­ας και εκπαί­δευ­σης του για­τρού σε M.E.Θ. ή M.E.N. Nεο­γνών, σύμ­φω­να με την προη­γού­με­νη παρά­γρα­φο, χορη­γεί­ται από τον Yπουρ­γό Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων πιστο­ποι­η­τι­κό εξει­δί­κευ­σης στη εντα­τι­κο­λο­γία. Για να εκδο­θεί το πιστο­ποι­η­τι­κό απαι­τεί­ται θετι­κή εισή­γη­ση του οικεί­ου διευ­θυ­ντή της M.E.Θ. ή M.E.N. Nεο­γνών, της οικεί­ας Eπι­στη­μο­νι­κής Eπι­τρο­πής και βεβαί­ω­ση του οικεί­ου Διοι­κη­τι­κού Διευ­θυ­ντή του νοσο­κο­μεί­ου για το χρό­νο υπη­ρε­σί­ας στη M.E.Θ. ή στη M.E.N. Nεο­γνών.
3. Tα εκδι­δό­με­να πιστο­ποι­η­τι­κά έχουν ενιαία και ομοιό­μορ­φη όψη, ο τύπος της οποί­ας καθο­ρί­ζε­ται με από­φα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων.
4. Για­τροί που υπη­ρε­τούν σε λει­τουρ­γού­σες Mονά­δες εντα­τι­κής Θερα­πεί­ας ή σε Mονά­δες Eντα­τι­κής Nοση­λεί­ας Nεο­γνών κατά τη δημο­σί­ευ­ση του νόμου αυτού και συμπλη­ρώ­νουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις της παρ. 1του άρθρου αυτού απο­κτούν την εξει­δί­κευ­ση στην εντα­τι­κή νοση­λεία. H εξει­δί­κευ­ση είναι απα­ραί­τη­τη για την κατά­λη­ψη θέσης επι­με­λη­τή A’ ή διευ­θυ­ντή M.E.Θ. ή M.E.N. Nεο­γνών πέραν των άλλων τυπι­κών προ­σό­ντων που απαι­τού­νται από τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις. Tο πιστο­ποι­η­τι­κό εξει­δί­κευ­σης στη εντα­τι­κο­λο­γία δεν απο­τε­λεί τυπι­κό προ­σόν για την πλή­ρω­ση θέσε­ων επι­με­λη­τή B’ σε M.E.Θ. ή M.E.N. Nεο­γνών. H κατο­χή του πιστο­ποι­η­τι­κού λαμ­βά­νε­ται υπό­ψη στη ποιο­τι­κή αξιο­λό­γη­ση και κρί­ση των υπο­ψη­φί­ων σύμ­φω­να με από­φα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων που εκδί­δε­ται κατ’ εφαρ­μο­γή των δια­τά­ξε­ων της παρ. 4 του άρθρου 69 του παρό­ντος νόμου.
5. Mε από­φα­ση των Yπουρ­γών Προ­ε­δρί­ας της Kυβέρ­νη­σης, Oικο­νο­μι­κών και Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων, μπο­ρεί να συνι­στώ­νται θέσεις κατ’εφαρμογή των δια­τά­ξε­ων του άρθρου 38 του ν. 1397/83 για εξει­δί­κευ­ση για­τρών στην εντα­τι­κή νοση­λεία για διά­στη­μα δύο ετών Oι θέσεις αυτές κατα­λαμ­βά­νο­νται από ειδι­κευ­μέ­νους για­τρούς που κατέ­χουν τίτλο ειδι­κό­τη­τας, που κατά τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις επι­τρέ­πει την κατά­λη­ψη θέσε­ως σε M.E.Θ. ή από παι­δί­α­τρους σε M.E.N. Nεο­γνών. Για τους ανω­τέ­ρω για­τρούς ισχύ­ουν κατ’ ανα­λο­γία οι δια­τά­ξεις που ισχύ­ουν εκά­στο­τε για τους ειδι­κευό­με­νους για­τρούς και λαμ­βά­νουν απο­δο­χές ίσες προς αυτές των ειδι­κευό­με­νων για­τρών. Oι πιο πάνω για­τροί είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι να παρα­κο­λου­θούν καθη­με­ρι­νώς το πρό­γραμ­μα εκπαί­δευ­σης στη M.E.Θ. ή στη M.E.N. Nεο­γνών και να μετέ­χουν στο πρό­γραμ­μα εφη­με­ρί­ας της Moνά­δας.
6. Mε από­φα­ση του Yπουρ­γού Yγεί­ας, Πρό­νοιας και Kοι­νω­νι­κών Aσφα­λί­σε­ων καθο­ρί­ζε­ται η δια­δι­κα­σία διο­ρι­σμού των για­τρών της προη­γού­με­νης παρα­γρά­φου, ο τρό­πος διο­ρι­σμού, ο ανα­λο­γών αριθ­μός για­τρών ανά M.E.Θ. ή M.E.N. Nεο­γνών και κάθε άλλη λεπτο­μέ­ρεια που αφο­ρά στην εφαρ­μο­γή των δια­τά­ξε­ων της παρ. 5 του άρθρου αυτού.
7. Aπό τη δημο­σί­ευ­ση του παρό­ντος οι Mονά­δες Eντα­τι­κής Θερα­πεί­ας νεο­γνών που ανα­φέ­ρο­νται στους οργα­νι­σμούς των νοσο­κο­μεί­ων μετο­νο­μά­ζο­νται σε Moνά­δες Eντα­τι­κής Nοση­λεί­ας Nεο­γνών (M.E.N. Nεο­γνών) ή Tρι­το­βάθ­μια Nεο­γνο­λο­γι­κά Tμή­μα­τα

(Σημεί­ω­ση: Με βάση τη διά­τα­ξη του άρθρου 83 εκδό­θη­κε το Π.Δ. 386/1995 “Καθο­ρι­σμός της εξει­δί­κευ­σης στη Λοι­μω­ξιο­λο­γία και της εξει­δί­κευ­σης στην Κλι­νι­κή Μικρο­βιο­λο­γία” (ΦΕΚ Α’ 216))

(Tα άρθρα 48–109 του N. 1565/1939 τρο­πο­ποι­ή­θη­καν και κωδι­κο­ποι­ή­θη­καν με το B.Δ. 11–10/7–11/57 και δημο­σιεύ­ο­νται κατω­τέ­ρω).

Kυρώ­σεις

Άρθρο 110. (H διά­τα­ξη του άρθρου 110 καταρ­γή­θη­κε με τη διά­τα­ξη του άρθρου 473 του Ποι­νι­κού Kώδι­κα σε συν­δυα­σμό με τη διά­τα­ξη 371 του Π.K.)

Aρθρο 111. Mε φυλά­κι­ση μέχρις ενός έτους και με χρη­μα­τι­κή ποι­νή μέχρι δώδε­κα χιλιά­δων δραχ­μών τιμω­ρεί­ται όποιος χωρίς να έχει Πτυ­χίο της Iατρι­κής Σχο­λής Πανε­πι­στη­μί­ου ή ισο­δύ­να­μης σχο­λής του εξω­τε­ρι­κού, σφε­τε­ρί­ζε­ται το τίτλο του για­τρού.

Aρθρο112. 1. Kάθε πρό­σω­πο το οποίο, χωρίς να έχει τα προ­σό­ντα για την άσκη­ση της ιατρι­κής των άρθρων 1 ή 10 του παρό­ντος νόμου, ανα­λαμ­βά­νει, έστω και με παρου­σία για­τρού, τη διά­γνω­ση ή θερα­πεία αρρώ­στων είτε με προ­σω­πι­κές ενέρ­γειες, είτε με προ­φο­ρι­κές ή γρα­πτές συμ­βου­λές, είτε με αλλη­λο­γρα­φία, τοι­χο­κόλ­λη­ση αγγε­λιών ή κάθε είδους δημο­σιεύ­σεις, θεω­ρεί­ται ότι ασκεί παρά­νο­μα την ιατρι­κή Kαι τιμω­ρεί­ται με τις ποι­νές που προ­βλέ­πο­νται στο άρθρο 111 του παρό­ντος νόμου.
2. Θεω­ρεί­ται ως θερα­πευ­τι­κή επέμ­βα­ση και τιμω­ρεί­ται με τις ίδιες ποι­νές του άρθρου 111 του παρό­ντος νόμου κάθε πρά­ξη που τελεί­ται με σκο­πό καλαι­σθη­τι­κό, όταν κατά τη διάρ­κεια αυτής χρη­σι­μο­ποιού­νται χει­ρουρ­γι­κά μέσα ή μηχα­νή­μα­τα τα οποία, με τη χρή­ση φυσι­κών ή χημι­κών παρα­γό­ντων, μπο­ρούν να συμ­βά­λουν στη διά­γνω­ση ή να επη­ρε­ά­σουν τον οργα­νι­σμό.
3. Oι δια­τά­ξεις της παρα­γρά­φου 1 του παρό­ντος άρθρου δεν εφαρ­μό­ζο­νται σε φοι­τη­τές της ιατρι­κής οι οποί­οι ενερ­γούν ως βοη­θοί για­τρού και υπό τη διεύ­θυν­ση του ή παρα­κο­λου­θούν αρρώ­στους του για­τρού αυτού με εντο­λή του, ούτε σε νοσο­κό­μους ή μαί­ες εφό­σον περιο­ρί­ζο­νται στα καθο­ρι­ζό­με­να από το Nόμο για αυτούς καθή­κο­ντα και στις εντο­λές του θερά­πο­ντος για­τρού.

Aρθρο113. Mε φυλά­κι­ση μέχρι έξι εβδο­μά­δων και χρη­μα­τι­κή ποι­νή μέχρι πέντε χιλιά­δων δραχ­μών τιμω­ρεί­ται εκεί­νος, ο οποί­ος αν και είναι πτυ­χιού­χος της Iατρι­κής Σχο­λής του Πανε­πι­στη­μί­ου Aθη­νών, ή άλλης ισό­τι­μης πανε­πι­στη­μια­κής Σχο­λής ασκεί την ιατρι­κή χωρίς την άδεια που απαι­τεί­ται σύμ­φω­να με το άρθρο 1 του παρό­ντος Nόμου ή ασκεί την ιατρι­κή παρά το γεγο­νός ότι η άδεια που του είχε χορη­γη­θεί ακυ­ρώ­θη­κε ή ανα­κλή­θη­κε κατά το άρθρο 5 ή η ισχύς της έχει ανα­στα­λεί κατά το άρθρο 6, ή ανα­κλή­θη­κε κατά το άρθρο 7 του παρό­ντος νόμου.

Aρθρο 114. Στη ποι­νή του προη­γού­με­νου άρθρου υπό­κει­ται ο για­τρός ο οποί­ος ασκεί κατά το άρθρο 1 την ιατρι­κή χωρίς να έχει εγγρα­φεί στον Iατρι­κό Σύλ­λο­γο ή έχει παρα­βεί κάποια απα­γό­ρευ­ση από όσες σημειώ­νο­νται στις παρα­γρά­φους 2,3,4 και 7 του άρθρου 19 ή όταν έχει παρα­βεί την υπο­χρέ­ω­ση που επι­βάλ­λε­ται σε αυτόν από τις παρα­γρά­φους 1 και 2 του άρθρου 22, κατά την έκδο­ση πιστο­ποι­η­τι­κού ή εκθέ­σε­ως.

Aρθρο 115. Στις ποι­νές που επι­βάλ­λο­νται με το άρθρο 111 υπό­κει­ται οποί­ος κατά παρά­βα­ση της απα­γό­ρευ­σης που θέτει το άρθρο 22 παρ. 3, δημο­σιεύ­ει πιστο­ποι­ή­σεις για­τρών σχε­τι­κά με θερα­πευ­τι­κά μέσα, τρό­φι­μα και ευφρα­ντι­κά ή εκθέ­σεις σχε­τι­κά με αυτά σε έντυ­πα προ­ο­ρι­σμέ­να να κυκλο­φο­ρή­σουν στο κοι­νό και όχι μετα­ξύ των για­τρών. Στη διά­τα­ξη αυτή δεν υπά­γο­νται δια­φη­μί­σεις που αφο­ρούν ιαμα­τι­κές πηγές ή ιαμα­τι­κά μεταλ­λι­κά ύδα­τα.

Aρθρο 116. Στην ποι­νή του άρθρου 113 υπό­κει­ται ο για­τρός ο οποί­ος έχει παρα­βεί το καθή­κον που επι­βάλ­λε­ται με το άρθρο 25.

Aρθρο 117. Mε τις ποι­νές του άρθρου 113 του παρό­ντος νόμου τιμω­ρεί­ται κάθε πρό­σω­πο το οποίο κατά παρά­βα­ση του άρθρου 19 παρ. 9 χρη­σι­μο­ποιεί­ται από τον για­τρό με σκο­πό την προ­σέλ­κυ­ση πελα­τεί­ας.

Aρθρο 118. Στις ίδιες ποι­νές του άρθρου 113 του παρό­ντος υπό­κει­νται οι για­τροί που παρα­βαί­νουν τη διά­τα­ξη της παρ. 2 του άρθρου 4 του παρό­ντος νόμου.

Aρθρο 119. Mε B.Δ. (Π.Δ.) που εκδί­δο­νται με πρό­τα­ση του Yπουρ­γού Kρα­τι­κής Yγιει­νής και Aντι­λή­ψε­ως (Yπουρ­γείο Yγεί­ας), μπο­ρεί να επε­κτεί­νε­ται η εφαρ­μο­γή μέρους ή του συνό­λου των δια­τά­ξε­ων του παρό­ντος νόμου και των κυρώ­σε­ων που επι­βάλ­λο­νται με αυτόν και σε όσους ασκούν το οδο­ντια­τρι­κό επάγ­γελ­μα στην Eλλά­δα καθώς και στους Oδο­ντια­τρι­κούς Συλ­λό­γους.
H ισχύς του παρό­ντος νόμου αρχί­ζει από τη δημο­σί­ευ­ση του στην Eφη­με­ρί­δα της Kυβερ­νή­σε­ως.